Wycieczka do Kiernowa

Cudze chwalicie
swego nie znacie,
sami nie wiecie co posiadacie.
A boć nie śliczne
te wioski liczne?
Ten kraj kochany…?

Mimo upływu lat wiersz S. Jachowicza-poety, pedagoga nie stracił na aktualności. Piękno przyrody Litwy opiewali w swej twórczości wielu twórców literatury. Krajobrazy litewskie nie zostawiają obojętnych.

Kolejną naszą wycieczką po Litwie był Kiernów (lit. Kernavė)-pierwsza stolica Litwy. Leży ona na zboczu wysokiej skarpy, opadającej rozległymi łąkami do błękitu rzeki Wilii.

Miejsce to jest złożonym zespołem obiektów archeologicznych: forty, osady, miejsca pochówków i inne zabytki historyczne i kulturowe. Na obszarze 194,4 ha zachowały się ślady dawnego użytkowania, a także pozostałości pięciu imponujących grodzisk. W 2004 r. miejscowość archeologiczna Kiernów została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESKO.

Na początku uczniowie zwiedzili Państwowe Muzeum Archeologiczne, zapoznali się z zabytkami pochodzącymi z XII-XIV w.: narzędzia rzemieślnicze, przedmioty z drewna, skóry, elementy rzędu końskiego, efektowne srebrne i pozłacane ozdoby. Niesamowitym wrażeniem był spacer ulicą pośród domów drewnianego miasta, zagrodach rzemieślniczych.

Jednak co nas urzekło najbardziej? Fantastyczny widok na najwyższe wzgórza, tak zwany Tron Mendoga, Górę Ofiarną i inne, na których żyli osadnicy. No i rozległa panorama okolicy z widokiem na lasy, pola i wsie w zielono-miodowych kolorach jesieni (bardzo dopisała pogoda!) oraz rzeka Wilia, płynąca leniwie w swej dolinie.

Pełni pozytywnych wrażeń, wzbogaceni wiedzą, trochę „rozharcowani”, wracaliśmy na „swój” brzeg Wilii, także piękny.

Uczniowie 7a,7b klasy,
wychowawczynie
J. Wołkowa, S. Gwozdowicz

Wykład profilaktyczny dla uczniów „Odpowiedzialność prawna nieletnich”

11 października w klasach 5a, 5b, 5c, 7a, 7b, 7c, 8a, 8b, G1a, G1b, G1c, G2a, G2b odbyły się wykłady „Odpowiedzialność prawna nieletnich”, który wygłosiła Ludmila Čeponienė, funkcjonariuszka komisariatu policji rejonu wileńskiego, która zapoznała uczniów z aktami prawnymi regulującymi odpowiedzialność nieletnich na Litwie. Uczniowie zostali poinformowani o wykroczeniach i czynach karalnych, które najczęściej występują wśród młodzieży – paleniu tytoniu, piciu alkoholu, chuligaństwie, niszczeniu mienia, rozpowszechnianiu pornografii, posiadaniu i zażywaniu substancji psychoaktywnych itp. Funkcjonariuszka przypomniała nieletnim o odpowiedzialności ich i rodziców, podając wiele praktycznych przykładów oraz omawiając konkretne sytuacje. Mówiła o odpowiedzialności administracyjnej, karnej i cywilnej.

Takie lekcje profilaktyczne są bardzo przydatne dla uczniów. Przypominają nam, że wszyscy musimy przestrzegać ustalonych reguł, a nieznajomość prawa nie zwalnia nas od odpowiedzialności. Po wykładzie uczniowie zadawali mnóstwo pytań, najbardziej ciekawiło ich, jak zostać policjantem, gdzie i ile lat się trzeba uczyć tego zwodu.

Serdecznie dziękujemy L. Čeponienė za przekazaną i przypomnianą informację uczniom oraz za podanie informacji, jak zdobyć zawód policjanta.

Starszy pedagog socjalny
Vitalija Jackevičienė

Inspirująca rozmowa o pasji i twórczości

W dzisiejszych czasach sztuka pisarska stała się sposobem wyrażania głęboko ukrytych uczuć i myśli. Spotkanie z młodym poetą może być fascynującym doświadczeniem, które otwiera drzwi do nieznanych światów metafor i emocji.

11 października uczniowie 4a, 4b i 7a w ramach projektu „W magicznym świecie kultury“ mieli przyjemność spotkać się z utalentowanym młodym poetą, Danielem Dowejką, który nie tylko zainspirował nas swoim talentem, ale także podzielił się swoją pasją pisania wierszy.

Spotkanie rozpoczęło się od razu od ciekawej rozmowy na temat tego, co poezja oznacza dla młodego artysty. Poeta opowiedział uczniom, że poezja dla niego to sposób na wyrażanie swoich najgłębszych uczuć i myśli. Czasami jest ucieczką od rzeczywistości. Swój pierwszy wiersz napisał, będąc uczniem 7 klasy pod wpływem postaci Balladyny z utworu Juliusza Słowackiego „Balladyna”.

Podczas naszej rozmowy Daniel podzielił się również swoim procesem twórczym. Opowiedział, że często szuka inspiracji w codziennych sytuacjach, obserwując naturę i świat wokół siebie. Dla niego każdy szczegół może być źródłem poezji. Niekiedy to tylko chwila oderwania się od codzienności, która prowadzi do powstania najpiękniejszych wierszy. Na swoim kącie twórczym ma około 100 wierszy. Zaprezentował wiersze, które weszły w skład jego tomiku p.t. „Przed wichrem z meteorytów”.

Spotkanie z młodym poetą było nie tylko ciekawe, ale także pouczające. Pozwoliło uczniom spojrzeć na świat z zupełnie nowej perspektywy. Pan Daniel kontynuuje studia magisterskie na kierunku ekonomii i łączy w sobie dwie bardzo różne dziedziny: zamiłowanie do nauk ścisłych i poezję. To właśnie mówi o nim, jako o osobie mającej rozległe zainteresowania.

Dla uczniów to spotkanie było nie tylko wyjątkowym doświadczeniem, ale także przypomnieniem o sile poezji i jej zdolności do przemawiania do ludzkich dusz. Całe spotkanie przebiegło w serdecznej i ciepłej atmosferze.

Wychowawczynie
Jolanta Borkowska, Honorata Feklistowa, Janina Wołkowa

Festiwal w słonecznym Meksyku

Na początku września Zespół Tańca Ludowego „Perła” z gimnazjum im. K. Parczewskiego w Niemenczynie wyruszył w długo wyczekiwaną, jak dotychczas swą najdalszą podróż, do której przymierzał się już od 2021 r. Po stosunkowo krótkiej podróży autokarem do Warszawy i locie z Warszawy do Amsterdamu, na Zespół czekał długi lot transatlantycki i lądowanie w słonecznym i ciepłym Meksyku. Był to pierwszy raz w ponad dwudziestoletniej historii Zespołu, gdy przekroczył on granice Europy i udał się w tournée na inny kontynent świata.

Celem wyjazdu był udział w Międzynarodowym festiwalu „Festival Internacional de Folklor Latinoamericano”, który w dniach 8 – 18 września odbył się w Meksykańskim stanie Hidalgo. Jest to jeden z 32 meksykańskich stanów, leżący w środkowej części kraju. Hidalgo jest popularnym miejscem turystycznym. Można tu znaleźć wiele atrakcji, takich jak piękne kolonialne miasta, w tym stolica stanu Pachuca, górskie tereny, wodospady, jaskinie, a także wspaniałe ruiny piramid i miejsc związanych z kulturą Indian Huastek.

Głównym organizatorem tego Festiwalu od lat jest organizacja AIFL – „Asociacion Internacional de Folclor Latinoamericano”, która zrzesza działające w Ameryce Łacińskiej zespoły ludowe. Każdego roku w Festiwalu uczestniczą także zespoły z Europy. W tegorocznej edycji uczestniczyło łączenie 5 zespołów: Litwę i Rejon Wileński reprezentowała „Perła” z Niemenczyna, poza tym na Festiwali przybyły zespoły z Polski, Kolumbii, Ekwadoru, a także zespół gospodarzy Festiwalu czyli zespół z Meksyku.

Festiwal wyróżniał się niezwykle aktywnym harmonogramem. Łącznie w ciągu tygodnia odbyło się 10 koncertów. Koncerty odbywały się zarówno w dużych, prywatnych szkołach, jak i na centralnych placach różnych miast. Tancerze „Perły” na scenach Meksyku zaprezentowali tańce litewskie – misterium „Prie ištakų” oraz wiązankę polek litewskich. Niesamowite wrażenie tancerze zespołów wywarli na uczniach kilku szkół, w których odbyły się pierwsze koncerty festiwalu. Prawdziwą przyjemność sprawiało oglądanie popisów tancerzy na scenie, ale także obserwowanie pełnych zadowolenia i podziwu twarzy uczniów. Gromkimi brawami i głośnymi okrzykami zachwytu nagradzali tancerzy za każdy taniec czy element układu.

Koncerty na placach miast poprzedzały huczne parady ulicami miast uczestników Festiwalu w towarzystwie orkiestr dętych lub lokalnych zespołów. Podczas takich pochodów zespoły uczestników mogły zaprezentować się mieszkańcom miast i zaprosić ich na koncert. Widzowie koncertów, niezależnie od miasta w których się odbywały, niezwykle ciepło witali tancerzy zespołów, żywiołowo oklaskiwali występy i z zadowoleniem oglądali nieznane dla nich układy taneczne i stroje. Po każdym występie do tancerzy ustawiała się długa kolejka chętnych do zrobienia z nimi pamiątkowego zdjęcia, a nieraz tancerze byli proszeni nawet o autografy! Mogli się więc poczuć jak prawdziwe gwiazdy pop-kultury!

Tradycyjnie w przypadku takich festiwali, występom podczas koncertów towarzyszy część turystyczno – rekreacyjna, czyli zwiedzanie różnych miejsc i zakątków świata. Tym razem była to wyjątkowa okazja, gdyż tancerze mogli podziwiać kraj znajdujący się na drugim końcu kuli ziemskiej, zapoznać się z całkowicie odmienną kulturą i tradycjami. Tuż po przybyciu do Meksyku wypadł dzień wolny od występów, więc organizatorzy zabrali członków zespołów do niezwykle malowniczego parku narodowego „Los Prismas Basalticos”. Tancerze mogli tu podziwiać przepiękne ściany kanionu, wyłożone wielobocznymi kolumnami bazaltowymi o wysokości od 30 do 50 metrów, które ukształtowały się w wyniku powolnego stygnięcia lawy wulkanicznej. Niezwykłej scenerii temu krajobrazowi nadają liczne wodospady. Tuż obok kanionu położona jest hacjenda Santa Maria Regla, na terytorium której kręcono hollywoodzki film „Maska Zorro” ze słynnym aktorem Antonio Banderasem w roli głównej. Następnie tancerze udali się do położonego w pobliżu miasta Huasca de Ocampo. To właśnie tutaj po raz pierwszy członkowie zespołu mogli podziwiać charakterystyczną zabudowę starówki meksykańskich miast z ciasnymi uliczkami, barwnymi domami oraz wszechobecnymi rozwieszonymi nad ulicami barwnymi wstążkami, chorągiewkami czy proporczykami.

W drugim dniu pobytu w Meksyku na członków „Perły” czekała prawdziwa gratka – wizyta w Teotihuacán. Jest to starożytne miasto i ośrodek kultowy, który był zamieszkiwany między I a VII wiekiem naszej ery.  Nazwa miasta pochodzi z języka nahuatl i została nadana przez Azteków ok. 500 lat po upadku miasta. Można ją przetłumaczyć jako: miejsce, z którego pochodzą bogowie, miejsce, gdzie rodzą się bogowie lub miejsce, w którym ludzie stają się bogami. Równocześnie jest to nazwa kultury, której wpływ na inne ludy Mezoameryki był przemożny. Znajdują się tu słynne piramidy: Piramida Słońca (Pirámide del Sol) oraz Piramida Księżyca (Pirámide de la Luna), między którymi przebiega Aleja Zmarłych. Piramidy te zostały zbudowane bez użycia metalowych narzędzi. Piramida Słońca o wysokości 65 metrów – to druga co do wielkości piramida w Mezoameryce. Wzdłuż Alei Zmarłych powstało wiele świątyń i kompleksów ceremonialnych, jak w żadnym innym mieście Mezoameryki. Piramidy Teotihuacán stanowią ważny punkt turystyczny w Meksyku i są często odwiedzane przez turystów, którzy chcą poznać historię i kulturę prekolumbijskiego Meksyku. To miejsce jest wpisane na listę dziedzictwa światowego UNESCO i odgrywa istotną rolę w badaniach nad starożytną cywilizacją Teotihuacán. Przed wybuchem pandemii COVID-19 piramidy te odwiedzało około 10 tys. turystów dziennie.

Wszyscy uczestnicy festiwalu zostali zakwaterowani w mieście Tulancingo. Jest to drugie największe miasto stanu Hidalgo, posiadające długą i bogatą historię, sięgającą czasów prekolumbijskich. W okolicach Tulancingo znajdują się starożytne ruiny i pozostałości kultur indiańskich, takich jak Toltekowie i Otomi. W czasach kolonialnych Tulancingo było ważnym ośrodkiem hiszpańskiej kolonizacji.

Jak już zostało wspomniane wcześniej, koncerty festiwalowe odbywały się w różnych miastach. W ten sposób tancerze mieli okazję odwiedzić takie miasta jak Tepatepec, Pahuatlan, San Agustin Metzquititlan, Zacatlan, Zempoala. W każdym z tych miast można było podziwiać elementy tradycyjnej architektury, niektóre z tych miast są położone w górach, więc z ich ulic roztaczały się wspaniałe widoki na otaczające pasma gór. Także w wielu miastach można było odwiedzić lokalne bazarki, na których można było kupić wiele ciekawych upominków wykonanych przez miejscowych rzemieślników, a także znaleźć i skosztować wielu lokalnych specjałów, nawet suszonych świerszczy!

Jak się okazało, podczas Festiwalu, w dniu 16 września Meksykanie hucznie świętują Dzień Niepodległości Meksyku. Koncerty w miastach San Agustin Metzquititlan oraz Zacatlan zostały połączone z obchodami tego święta. W San Agustin wieczorem po koncercie odbyła się huczna zabawa, podczas której były odpalane liczne fajerwerki, a ludzie wesoło tańczyli na placu rynkowym w rytmie grającej dla nich orkiestry dętej. Natomiast w Zacatlan uczestnicy festiwalu przeszli ulicami miasta w świątecznej paradzie, w której uczestniczyli także przedstawiciele meksykańskiego wojska, lokalnych władz miejskich, elewi szkół wojskowych oraz uczniowie miejscowych szkół. Należy zwrócić uwagę, że Meksykanie są niezwykle patriotyczni, wszędzie są obecne flagi Meksyku, nawet na maskach samochodów. Obserwując obchody z okazji Dnia Niepodległości można wnioskować, że Meksykanie uwielbiają święta, imprezy i naprawdę potrafią świetnie się bawić.

Niezwykle pozytywne wrażenie wywarli mieszkańcy Meksyku. Są niezwykle otwarci i życzliwi. Za każdym razem się uśmiechali i chętnie nawiązywali rozmowę. Tu nieco na przeszkodzie stała raczej słaba znajomość jęz. angielskiego, ale nawet po hiszpańsku zawsze coś próbowali tłumaczyć czy zapytać. Szczególnie w małych miastach, za każdym razem mijając się na ulicy lub w sklepie, wołali z uśmiechem na twarzy zwyczajowe „Hola” lub „Buenos dias”.

Reasumując, tancerze „Perły” mieli okazję zwiedzić Meksyk od tej codziennej strony, obserwując codzienne życie ludzi, a nie mieszkając w przepięknych turystycznych resortach, jak jest w przypadku zorganizowanych wycieczek. Jest to zupełnie inny świat i inna mentalność w porównaniu z tym, co na co dzień możemy zaobserwować w Europie.

Kierownik zespołu „Perla”
German Komarowski

Miłość, elegancja, historia

Nauczyciele naszego gimnazjum mają piękną tradycję zwiedzania różnych zakątków naszego kraju. Taką okazją jest Dzień Nauczyciela, który łączy wszystkich i zaprasza do podróżowania. W tym roku to był dwór Ilzenberg, dawny dwór mieszkalny położony nieopodal miasta Rokiszki, w pobliżu granicy z Łotwą. Znajduje się pomiędzy jeziorami Ilgio i Apvalaso.

Zwiedzanie rozpoczęliśmy od parku. Park zajmuje 10 hektarów terytorium. Reprezentacyjna część parku znajduje się nad jeziorem. Obiektem zainteresowania wszystkich zwiedzających, gości i mieszkańców jest Wyspa Miłości i dąb. Ten dąb był świadkiem pięknej i wiecznej miłości Ilze i Janisa. Tak głosi legenda. Romantyczna miłość żyje we współczesnych sercach młodych i starszych, bo wydeptana trawa i korzenie dębu są niemymi tego świadkami. Na wyciągnięcie ręki widzieliśmy granicę Litwy i Łotwy. Przewodniczka opowiedziała historię ustalenia tej granicy. W parku są trzy ogromne dęby. Największy nosi nazwę dębu dworu Ilzenberg. Także obejrzeliśmy rzeźby. „Miłość-Harmonia-Dworskość”- ta ekspozycja jest poświęcona 100 rocznicy odbudowy Litwy. O zachwyt wprawia sam dwór oraz jego wnętrza, zwiedziliśmy bibliotekę, gdzie znajdują się prawie wszystkie książki V. Landsbergisa. W harmonii z otaczającą przyrodą wznoszą się zabudowania gospodarcze. To jedyny dwór w państwach nadbałtyckich, ponieważ wytwarzana jest produkcja rolna. Tutaj mieszkają i pracują ludzie (około 60 osób).

Historia dworu liczy 500. lat. Od 2003 r. – UAB „Ilzenbergo dvaras” , Właścicielem jest Vaidas Barakauskas, który powiedział: „W dworze trzeba szukać miłości, a nie strachów”.

Nasza wycieczka była możliwa dzięki zaangażowaniu pani Reginy Komar. Niech kropelki naszej miłości połączą się w ogromną miłość, która będzie ją zagrzewać do kolejnych wycieczek.

Nauczycielka języka polskiego
Krysryna Rostowska