Wczesnym rankiem 14-go października grupa uczniów klas 6b i 8a udała się na północ Litwy na wycieczkę edukacyjną do Anykščiai. Mijając wsie i miasteczka, podziwialiśmy jesienne widoki pagórkowych okolic. Wjechaliśmy do Anykščiai, miasteczka o bogatej historii, minęliśmy most na Šventoji (Świętej), nad brzegiem której biją niemałych rozmiarów dwie fontanny i podjechaliśmy do pierwszego celu naszej wycieczki, do muzeum litewskiego poety językoznawcy oraz biskupa Antanasa Baranauskasa. Wielkie wrażenie wywarło na nas zwiedzenie domku-spichlerza (klėtelė) poety, w którym samotnie przebywając poeta stworzył arcydzieło literatury litewskiej „Borek Oniksztyjski” („Anykščių šilelis”). Ten maleńki domek był zbudowany w 1826 roku, teraz zaś znajduje się we wnętrzu dużego nowoczesnego budynku, więc nie grozi mu ani gorące słońce, ani mróz. Zwiedziliśmy także obok znajdujące się dom-muzeum litewskiego pisarza Antanasa Wienuolisa – Żukauskasa oraz jego grób.
Zwiedzenie muzeum mistrza ludowego Stanisława Petraszki było tym ciekawe, iż dowiedzieliśmy się, że malować obrazy można także kolorowym pyłkiem tartych kamieni. Obejrzeliśmy film o malarstwie kamiennym pyłkiem oraz wyjątkowe obrazy jedyne w swoim rodzaju na świecie.
Następnym punktem naszego programu było muzeum kolejowe w Rubikiai. Jest to końcowa stacja docierającej tu z Poniewieża przez Onikszty kolejki wąskotorowej. Przewodnik muzeum imponująco opowiedział nam o historii kolei na Litwie, odwiedziliśmy stację kolejową, mogliśmy zatelefonować używając starego telefonu, ponad 10 osób mogło jednocześnie zważyć się na ogromnych wagach, posiedzieć w gabinecie naczelnika na jego krześle. Obejrzeliśmy także starą lokomotywę wraz z wagonami. Ale największą frajdą była przejażdżka po torach na drezynie.
Następnie dotarliśmy do labiryntów, które pokonując, mieliśmy możliwość rozwijać nasze zdolności w bieganiu, orientacji, pokonywaniu niepewności w dotarciu do celu. Po tym fizycznym wysiłku zjedliśmy upieczone na ogniu kiełbaski.
Później udaliśmy się na górę Kalita, na stoku której zbudowano letni tor saneczkowy. Na pierwszych zakrętach, jadąc z góry , nabieramy szybkość, wiatr gwiżdże w uszach, twarze napełnia radosny przypływ adrenalinki, oto jest właśnie to, o czym marzyliśmy. W autokarze – radosna wymiana wrażeń.
Przed nami przedostatni punkt wycieczki – drugi co do wielkości głaz zwany Puntukas. Jak głosi jedna z legend, iż miejscowy diabeł, któremu nie w smak było, że parafianie wybudowali w Anykščiai nowy kościół, postanowił zagrodzić wejście do świątyni. Nocą diablisko mozolnie niosło głaz, droga była długa, a kamień nadzwyczaj ciężki i przed świtaniem nie udało się dotrzeć do miasteczka. Poranne pianie kura na tyle przestraszyło czarta, że upuścił kamień. I tak głaz leży tu od wieków, przypominając tę historię. Ciekawe było to, że na kamieniu wyryto tekst upamiętniający dwóch bohaterów narodowych Litwy, pilotów, Dariusa i Girėnasa. Kamień waży ponad 260 ton, a objąć go mogło aż 18 osób.
Chociaż byliśmy już zmęczeni, jednak nie zrezygnowaliśmy z odwiedzenia unikatowej Ścieżki Konarami Drzew. To jest jedyna ścieżka nie tylko w krajach bałtyckich, ale też we Wschodniej Europie. Długość ścieżki wynosi 300 metrów i prowadzi na 35-metrową wieżę, z której można podziwiać borek oniksztański, rozsławiony przez litewskiego poetę Antanasa Baranauskasa, wijącą się rzekę Świętą.
Podczas tej wycieczki wykonaliśmy zadania z geografii, historii, przyrody oraz oceniliśmy swą wiedzę języka litewskiego.
Kończy się nasza wycieczka, autokar bez przeszkód dowozi nas do Niemenczyna. Zajęło nam to cały dzień, ale dla tylu wrażeń – warto było!
Wychowawczynie klas 6b i 8a: Irena Dzwinel i Lilija Alicka
