Uczczenie Bohaterów z Okazji Dnia Niepodległości

W dniu 10 listopada, uczniowie klas 5a, 5b, 5c wraz z wychowawczyniami wzięli udział w wzruszającej akcji obywatelskiej na cmentarzu w Niemenczynie, oddając hołd żołnierzom z okazji Dnia Niepodległości Polski. To wyjątkowe wydarzenie było pełne patriotyzmu i wzajemnego szacunku dla tych, którzy oddali życie za wolność ojczyzny.

Apel przeprowadził emerytowany starosta Niemenczyna, Mieczysław Borusewicz, będący jednocześnie pasjonatem historii lokalnej i obrońcą dziedzictwa narodowego. Przez wiele lat pełnił służbę dla społeczności lokalnej, a jego zaangażowanie w organizację apelu było dowodem na to, że duma z historii Polski nie zanika nawet po latach służby.

Uczniowie zgromadzili się wokół pomników, które upamiętniają poległych żołnierzy. Starosta emeryt wygłosił poruszającą mowę, nawiązującą do wartości niepodległości i bohaterstwa tych, którzy walczyli za wolność naszej ojczyzny.

Podczas apelu uczniowie przygotowali również montaż słowny, który składający się z przemyślanych słów, recytacji wierszy i chwil ciszy, wzmocnił atmosferę uroczystości. Każdy uczestnik mógł poczuć się częścią większej całości, która przekraczała granice czasu i wieku.

Cała ceremonia była także okazją do edukacji historycznej, gdyż uczniowie mieli okazję dowiedzieć się więcej o lokalnych bohaterach i ich udziale w ważnych wydarzeniach dla Polski. To nie tylko uroczystość, ale także lekcja szacunku dla naszej historii.

Wspólny apel na cmentarzu w Niemenczynie był wyjątkowym przeżyciem dla uczniów i nauczycieli. To wydarzenie nie tylko uczciło pamięć żołnierzy, ale także zbudowało więź społeczności szkolnej i ukazało, jak ważne jest pielęgnowanie polskich tradycji i dziedzictwa.

Wychowawczynie:
Helena Germanowicz, Wanda Woronecka, Jekaterina Pozniakiene

Akcja „Szkoła do Hymnu“: Wspólne śpiewanie dla Niepodległej Polski

W dniu 10 listopada, uczniowie i nauczyciele Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie wzięli udział w wyjątkowym wydarzeniu, które stało się już tradycją – akcji „Szkoła do Hymnu“. O godzinie 12:11 (11:11 czasu polskiego), zgodnie z symboliczną tradycją, cała szkoła zebrała się przed budynkiem, aby wspólnie zaśpiewać „Mazurek Dąbrowskiego“, Hymn Polski. Wszystko to odbywało się w blasku reflektorów, gdyż Telewizja Polonia rejestrowała chwile, które staną się częścią narodowej historii.

W tym roku uczestnictwo w akcji „Szkoła do Hymnu“ było jeszcze bardziej wyjątkowe, gdyż po raz szósty szkoły z Polski i całego świata jednoczyły się w śpiewaniu narodowego hymnu. Blisko 4 miliony uczniów i prawie 400 tysięcy nauczycieli wzięło udział w tej symbolicznej ceremonii, oddając hołd Polsce w dniu Jej Niepodległości.

Pod opieką dumnego dyrektora Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego, pana Tadeusza Grygorowicza, uczniowie zebrali się na dziedzińcu szkoły, trzymając w rękach biało-czerwone flagi. Atmosfera była nasycona patriotyzmem, a uczniowie wyraźnie manifestowali swoją miłość do Polski.

Po wzruszającym przemówieniu dyrektora i krótkim wprowadzeniu historycznym, wszyscy uczestnicy akcji zaczęli śpiewać „Mazurek Dąbrowskiego“. Dźwięki hymnu niosły się przez przestrzeń, tworząc niepowtarzalną i uroczystą atmosferę. Symboliczna godzina stała się chwilą jedności, kiedy cała społeczność szkolna, razem z tysiącami innych szkół, wyraziła swoją tożsamość narodową.

Telewizja Polonia przeprowadziła także wywiady z uczniami, pytając ich o to, co dla nich oznacza uczestnictwo w akcji „Szkoła do Hymnu“ oraz jak rozumieją dziedzictwo Niepodległej Polski. To było doskonałą okazją, aby usłyszeć głos młodego pokolenia i zobaczyć ich zaangażowanie w kształtowanie polskiej tożsamości.

Gimnazjum pokazało, że nawet w codziennym życiu szkoły można znaleźć czas na wyjątkowe momenty, które budują więź narodową i kształtują patriotyczne wartości młodego pokolenia.

Helena Germanowicz

Lalki motanki – wspaniała przygoda dla dzieci

W dzisiaj, gdy dzieci są często zatopione w światło ekranów elektronicznych, ważne jest, aby zachować tradycyjne umiejętności rękodzielnicze i kreatywne hobby. Jednym z takich fascynujących zajęć edukacyjnych jest wykonanie lalek motanek. Ta starożytna technika przynosi nie tylko radość i satysfakcję, ale także rozwija wyobraźnię, zdolności manualne oraz cierpliwość dzieci.

Uczniowie 4a i 4b klas korzystając ze wsparcia programu ,,Kultūros pasas“ odwiedzili Muzeum Szkolnictwa na Wileńszczyźnie i mieli możliwość nauczyć się wykonania lalki motanki. Naszych wychowanków w swojej pracowni muzealnej gościli p. Marian Dzwinel wraz z paniami Ireną i Agatą. Na początku zajęcia p. Irena zapoznała uczniów z historią powstania lalki motanki. Później pod kierownictwem pań dzieci przystąpiły do pracy.

Robienie lalek motanek było nie tylko świetną zabawą, ale i pozwoliło dzieciom wyrazić swoją kreatywność i fantazję. Taka praca to czasochłonny proces, który wymagał cierpliwości i dokładności. Wykonując swoją laleczkę, dzieci uczyły się tego, że dobre rzeczy wymagają czasu i staranności. Uczniowie podczas pracy dzielili się pomysłami, pomagali sobie nawzajem.
Czas podczas pracy mijał wesoło i szybko. To zajęcie przyniosło uczniom wiele radości i zapewniło im szansę na rozwój w harmonii z tradycją i nowoczesnością.

Dziękujemy serdecznie pracownikom muzeum za współpracę i wspaniałe zajęcie.

Wychowawczyni klas
Honorata Feklistowa, Jolanta Borkowska

Nietradycyjna lekcja języka angielskiego w teatrze M. K. Čiurlionisa w Wilnie

6 listopada uczniowie klas 6b, 8a, 8b, G1b cieszyli się niecodzienną lekcją języka angielskiego. Odbyła się ona w teatrze. Celem wyjazdu był spektakl „Pygmalion”. „Pygmalion”- to dramat, napisany przez George’a Bernarda Shawa. Od chwili swej premiery w 1913 roku komedia nie schodziła z afisz, a wszystko dzięki bardzo interesującej treści spektaklu. Profesor Higgins zakłada się z pułkownikiem Pickeringiem, że w ciągu 6 miesięcy wprowadzi na salony biedną kwiaciarkę Elizę. Uczy dziewczynę zasad gramatycznej i pięknej mowy oraz towarzyskiej ogłady, po czym wprowadza ją do ambasady na przyjęcie i wygrywa zakład. Profesor zbyt późno uświadamia sobie swoje uczucie do Elizy i zostaje z niczym. Przedstawienie wywołało podziw i wiele wrażeń, o czym świadczyły głośne oklaski widzów. Podczas wycieczki uczniom towarzyszyły nauczycielki języka angielskiego Inesa Rusecka i Jelena Tumińska.

Aurelia Beperszcz, klasa 8a

Czym ludzie różnią się między sobą?

Za nami kolejny cykl spotkań w ramach projektu „Uniwersytetu Dzieci w klasie – Lekcje z klasą jak odczytywać emocje?”. Zajęcia, w których uczestniczą uczniowie klasy 4c umożliwiają poszukiwanie odpowiedzi na wiele nurtujących pytań. Jednym z nich jest: „Czym ludzie różnią się między sobą?”  Aby zrozumieć, na czym polegają różnice w zachowaniu ludzi, jakie mają osobowości i temperamenty, obejrzeliśmy bajkę terapeutyczną „O czterech królewiczach”, którą skomentowała psycholog, Anna Pactwa. Wprowadziła ona uczniów w temat typów osobowości. Po filmiku dyskutowaliśmy o przedstawionej w nim sytuacji. Dzieci dopasowywały cechy charakteru do zachowania i kolorów peleryn ukazanych w bajce postaci. Starali się również dopasować cechy swojej osobowości do przedstawionych kolorów. Bohaterowie bajki wybierali się w długą podróż. Każdy z nich był zupełnie inny, ale jednocześnie się uzupełniali. Dzięki różnym osobowościom potrafili przetrwać nawet najtrudniejsze momenty i szczęśliwie dotrzeć do celu. Dzieci próbowały utożsamić się z nimi i szukały u siebie podobnych cech charakteru. Podczas drugiej części zajęć nasza sala lekcyjna zamieniła się w zoo. Ale nie bez przyczyny. Uczniowie mieli za zadanie wcielić się w różne zwierzęta i zachowywać się tak jak one. Były więc żółwie, słonie, pawiany a nawet pandy. To doświadczenie miało pokazać, że zarówno ludzie jak i zwierzęta, mimo różnic w zachowaniu, potrafią ze sobą współpracować, w sytuacjach które tego wymagają. Na podsumowanie tematu obejrzeliśmy fragment filmu „Zwierzogród”, który doprowadził nas do wniosku, że każdą klasę można porównać do Zwierzogrodu – każdy z nas ma inną osobowość. Było to bardzo widoczne w kolejnym zadaniu, w którym uczniowie, mając przed sobą cztery arkusze z wypisanymi cechami charakteru, musieli się z nimi utożsamić. Nie było to proste…

Wspólnie doszliśmy do wniosku, że inny to nie znaczy gorszy i że świat byłby nudny, gdyby wszyscy byli jednakowi. Szukaliśmy u siebie podobieństw i różnic. To było bardzo ciekawe doświadczenie. Podsumowując lekcję, uczniowie stwierdzili, w odniesieniu do naszej klasy, że każdy człowiek, niezależnie od tego jaki typ osobowości posiada, spełnia ważną rolę w grupie!

Koordynator projektu Danuta Stępień
nauczycielka metodyk klas początkowych