Kategoria: Uncategorized

Początek roku szkolnego jest momentem, który skupia w sobie wiele różnych oczekiwań, zarówno uczniów, nauczycieli jak i rodziców. Przede wszystkim stwarza on doskonałą okazję do tego, by rozpocząć ich urzeczywistnianie.

I z pewnością warto to zrobić, ponieważ jak nigdy jest komu. Dawno nie mieliśmy takiej okazji przyjąć tylu pierwszaków. Bowiem aż 72 maluchów rozpocznie naukę w Gimnazjum im. K. Parczewskiego w Niemenczynie. W roku 2016/2017 mury naszego gimnazjum opuściło 34 maturzystów, a w 2017/2018 przyjęto 72. Bardzo cieszymy się z tego.

1 września tradycyjnie społeczność gimnazjum, mieszkańcy miasteczka i okolic oraz goście zebrali się na estradzie leśnej obok nowego stadionu, który wkrótce będzie oddany do użytku.

Na nasze święto przybyło sporo szanownych gości, a więc to wicemer rejonu wileńskiego, radni, starosta miasta i gminy, dyrektorzy innych placówek w Niemenczynie, ksiądz proboszcz oraz media. Na początku święta swe przemówienie inauguracyjne wygłosił dyrektor gimnazjum Tadeusz Grygorowicz. Zwracając się do maturzystów podkreślił, by gimnazjaliści klasy G4 po ukończeniu nauki w naszym gimnazjum wybrali wymarzone studia i wstąpili nie gorzej niż tegoroczni absolwenci. A wyniki są następujące: 70% wstąpiło na wyższe uczelnie w Litwie, 3 osoby studiować będą w Polsce i Anglii.

Następnie przemawiali goście. List z życzeniami od mer rejonu wileńskiego Marii Rekść zaczytał wicemer rejonu wileńskiego Robert Komarowski. Szczególnie ciepłe słowa usłyszeliśmy od naszego księdza proboszcza.

Jednak najbardziej przed swym występem denerwowali się pierwszoklasiści, ich panie i szczególnie rodzice. To oni swymi słowami potrafią wzruszyć każdego do łez. To jest Ich pierwszy, być może najważniejszy moment w życiu, który pozostaje na zawsze.

Po swym występie maluchy otrzymały upominki od klasy maturalnej oraz tornistry z pełnym wyposażeniem od Fundacji w Warszawie „Pomoc Polakom na Wschodzie” ze środków Senatu Polskiego, a 16 maluchom z klasy z rosyjskim językiem nauczania tornistry ufundował Wileński Oddział Rejonowy ZPL.

Serdecznie wszystkim dziękujemy za tak szczodre dary.

Zaszczyt udzielenia pierwszego w tym roku szkolnym dzwonka miał celujący przez wszystkie lata nauki uczeń naszego gimnazjum, laureat wielu konkursów, olimpiad, aktywny społecznik, tancerz i solista Julian Germanowicz.

Po uroczystości wszyscy udali się do klas na swą pierwszą lekcję wychowawczą, a w niedzielę w kościele będzie celebrowana msza święta w intencji inauguracji roku szkolnego i za rodzinę Parczewskich. Serdecznie wszystkich zapraszamy.

Możemy śmiało twierdzić, ze radość przeżywa się tylko wtedy, gdy sprawia się ją innym. Przeżyliśmy ogromną satysfakcję, gdyż mieliśmy okazję uczestniczyć w międzynarodowym obozie żeglarskim w Kolbudach. Uczniowie naszego gimnazjum już po raz czwarty wyjeżdżają na letnie kolonie na zaproszenie wójta Gminy Kolbudy dr Leszka Grombali. To ten człowiek sprawia radość młodym ludziom, którzy dzięki niemu mogą przyjechać do Polski, słyszeć mowę ojczystą, poznawać kulturę polską i mieć wspaniały odpoczynek. Z naszego gimnazjum była zaproszona dziesięcioosobowa grupa gimnazjalistów wraz z kierownikiem Żanetą Gasperowicz. W tym roku po raz pierwszy z inicjatywy gminy Kolbudy były kolonie dla młodzieży kolbudzkiej oraz rówieśników z gmin partnerskich z Niemenczyna, Jaworowa na Ukrainie i Sankt Petersburga w Rosji. Młodzież odpoczywała po raz pierwszy w Kolbudach. Tu nad jeziorem Bielkowskim pod opieką wspaniałych instruktorów i ratowników mogliśmy korzystać z piaszczystej plaży, kajaków, jachtów żaglowych Omega, rowerów wodnych, katamaranów, jednak największą atrakcją był Wake Park oraz windsurfing.

Program był bardzo treściwy i ciekawy. Mieliśmy świetną okazję poznać nie tylko zabytki Gdańska, ale też spacerowaliśmy po Jarmarku św. Dominika. Sopot powitał nas ciepłym morzem i… meduzami. Rozważaliśmy, czy sopockie meduzy mogą poparzyć. Z Sopotu udaliśmy się szybką motorówką do Gdyni, a tu czekał na nas rejs statkiem po porcie. Oszołomiły nas atrakcje w Adventure Parku w Gdyni.

W naszych sercach zostaną spotkania z młodzieżą, ognisko, wspólne śpiewanie w gminnym parku, dyskoteki, mecze siatkówki oraz piłki nożnej. A było tego tak wiele, że wspominać będziemy jeszcze długo, długo. Te piękne chwile zawdzięczamy wszystkim tym, którzy umożliwili nasz pobyt i potrafią otworzyć swe serce na innego człowieka oraz uczynić go szczęśliwym. Za dobro czynione dla młodzieży, mieszkającej poza granicami Polski, szczere podziękowania składamy Pomorskiemu Kurator Oświaty Monice Kończyk, wójtowi Gminy Kolbudy dr Leszkowi Grombali, dyrektorowi Zespołu Kształcenia Podstawowego i Gimnazjalnego w Kolbudach Robertowi Aszykowi, wicewójtowi Gminy Kolbudy Markowi Golińskiemu, rzecznikowi prasowemu gminy Jackowi Grąziewiczowi, kierownikowi międzynarodowego obozu w Kolbudach Henrykowi Skwirowskiemu oraz instruktorom.

W dniach 9 – 12 czerwca dla zwycięzców konkursu „ Kangur Liderów tur “ odbyła się wycieczka do stolicy Węgier – miasta Budapeszt. Spośród laureatów była uczennica naszego gimnazjum Ewa Nowickaite, która zwyciężyła w republikańskim konkursie „Kangur języka rosyjskiego –2016”. Ewa podzieliła się wrażeniami:

„Cieszę się bardzo, że wypadła mi możliwość zwiedzić to cudowne miasto. Chociaż nasza podróż była krótka, przez te kilka dni udało się naszej grupce „obejść cały Budapeszt” oraz zwiedzić najbardziej znakomite jego miejsca, takie jak Parlament, Baszta Rybacka, Bazylika św. Stefana, Pałac Bohaterów i wiele innych. Dzięki naszej przewodniczce wypadła nam możliwość przejść się przez znakomity Most Łańcuchowy, łączący dwie przeciwne strony Dunaju – Budę i Peszt. Właśnie na nim odkrywa się jeden z najpiękniejszych widoków na rzekę Dunaj, która ma niemałe znaczenie dla mieszkańców stolicy Węgier. Oto na jej brzegu został postawiony budapeszteński pomnik holocaustu w postaci butów, które są symbolem poległych. Jest to bardzo spokojne miejsce, sprzyjające do uciszenia własnych myśli i refleksji.

Nie można zapomnieć także i zoo, które jest zaliczane do najlepszych zoo świata. Zachwyciło mnie jej ogromne terytorium i duża liczba rozmaitych zwierząt z każdego kontynentu: Afryki, Azji, Europy, Australii, Oceanii, a nawet Antarktydy. Mogliśmy je nie tylko oglądać, ale i niektóre dotknąć (np. żyrafy).

Budapeszt jest słynny nie tylko jako miasto, dla którego udało się zachować swoją historię, ale i ze swej gościnności, jaką darzy mieszkańców oraz przebywających tu turystów. Najwięcej ludzi rozmawia tu w języku węgierskim, który jest zaliczany do najtrudniejszych języków w Europie i wchodzi do dziesiątki najbardziej trudnych języków świata. Mimo tego można było tu spotkać ludzi, rozmawiających po angielsku, a nawet i rosyjsku, zatem z porozumiewaniem się z mieszkańcami Budapesztu nie było problemów.

W trakcie tej podróży zaprzyjaźniłam się z innymi uczniami Litwy, z którymi miło spędziłam czas, przecież wśród nowych przyjaciół podróżować jest zawsze przyjemniej. To była jedna z najciekawszych i najpiękniejszych wycieczek, którą zapamiętam na długo. Cieszę się, że zwiedziłam to niezwykłe miasto, dumne swoim pięknem i zachowaną historią.“

Na pewno wycieczka była udana, uczennica zobaczyła wiele nowego i zapoznała się z pięknym miastem.

Dlatego można stwierdzić: „Im więcej języków znamy, tym jesteśmy bogatsi”. Piękna znajomość języka rosyjskiego pomogła zwiedzić cudowne miasto europejskie, zapoznać się z zabytkami i kulturą, a także znaleźć nowych przyjaciół!

Uczestniczcie w republikańskim konkursie języka rosyjskiego „Kangur językowy” i zwyciężajcie!

Starszy nauczyciel języka rosyjskiego Żaneta Gasperowicz
Uczennica klasy G1a Ewa Nowickaite

Koniec jednego to zwykle początek czegoś innego! 2 czerwca 2017 roku nie było inaczej. Właśnie skończył się rok szkolny i rozpoczęły wakacje! 3 czerwca o godzinie 7:00 uczniowie klasy 6a wraz z rodzicami oraz swoimi bliskimi, a także niezawodnym przewodnikiem panem Andrzejem Łukaszewiczem wsiedli do autokaru i udali się w podróż, tym razem na Łotwę. Celem naszej wycieczki było zbliżyć do siebie uczniów i ich rodziców, a także zwiedzić Agłonę, największe katolickie sanktuarium Łotwy. W bazylice Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny czczony jest jej wizerunek od XVII wieku, namalowany przez nieznanego malarza na dębowej desce, który jest kopią Matki Bożej Trockiej. Po Mszy świętej pożegnaliśmy Agłonę z widokiem bazyliki o dwóch białych wieżach, w której w 1993 roku modlił się papież Jan Paweł II z blisko 400 tys. pielgrzymami.

Zwiedziliśmy także drugie co do wielkości miasto łotewskie Daugawpils. Otóż na fasadzie jednego z budynków, jak się później okazało przy ulicy Warszawskiej, uczniowie zauważyli tablicę, a na niej następujący napis: ,,J. Pilsudska Daugavpils valsts polu gimnazja” (Gimnazjum polskie im. J. Piłsudskiego w Daugawpilsie). Obok łopotały dwie flagi: łotewska i polska. Bez wątpienia, najciekawszym miejscem w mieście jest wzgórze kościelne. Obok siebie znajdują się tutaj świątynie czterech religii. W roku 1893 wzniesiono katedrę Marcina Lutra według projektu architekta V. Neimanisa. To świątynia ze strzelistą wieżą zbudowaną z czerwonej cegły i porażającą surowością charakterystyczną dla ewangelickich budowli sakralnych. Zupełnie inaczej wygląda rzymskokatolicki kościół Najświętszej Marii Panny wybudowany w roku 1905. Jego jasne ściany wieńczą dwie wieże, a między nimi figura Matki Boskiej. W 1909 roku w jego wnętrzu umieszczono organy polskiego mistrza A. Homana. Na wzgórzu kościelnym znajduje się także cerkiew prawosławna Świętych Męczenników Borysa i Gleba wybudowana w roku 1905. Niestety, miejscowy batiuszka nie pozwala wprowadzać do niej grup wycieczkowych. Ostatnim obiektem sakralnym na wzgórzu jest Świątynia Zmartwychwstania, Narodzenia Matki Bożej i świętego Mikołaja Cudotwórcy wzniesiona w latach 1908-1928. W Daugawpilsie wiele kawiarenek, zjedliśmy smaczny obiad i wyruszyliśmy w kierunku Jezioros (Zarasai). Jest to miejscowość nad jeziorami Ossą i Osidą i wypływającą z niego rzeką Owilką. Tu nad jeziorem odbyła się sesja zdjęciowa.

Ostatecznym punktem naszej podróży był dąb w Stalmujży. Ma on 3,5 m średnicy i 23 m wysokości. Uważa się, że drzewo ma co najmniej 1500 lat, a być może nawet 2000 lat, co sprawia, że jest najstarszym dębem na Litwie i jednym z najstarszych w Europie. Powiodło się nam także wstąpić do drewnianego z 1650 roku kościółka św. Krzyża i być w dzwonnicy. Zostały one zbudowane bez gwoździ i piły, a tylko przy pomocy siekiery. Pełni wrażeń wróciliśmy do domów.

KOCHANI UCZNIOWIE,
SZANOWNI RODZICE, NAUCZYCIELE
Dziękując za cały rok szkolny pełen wrażeń i sukcesów, życzę wszystkim słonecznych, bezpiecznych wakacji, udanego wypoczynku, fascynujących przygód, spotkań z ciekawymi ludźmi i wiele niezapomnianych przeżyć.

Do zobaczenia we wrześniu.

Nauczycielka biologii, wychowawczyni klasy 6a Regina Komar

W Ignalinie odbył się I etap Pucharu Litwy zawodów na nartorolkach stylem klasycznym. Ogółem przewidziane są cztery etapy: w Ignalinie, Niemenczynie, Ucianie i Oniksztach.

Organizatorzy doliczyli się na liście startowej 75 uczestników z Wilna, Wisagini, Onikszt, Ignaliny, Druskienik i rejonu wileńskiego. Zawodniczki i zawodnicy rywalizowali na dystansach 1 km, 2 km, 3 km, 5 km i 10 km. Bardzo dobrze wykazali się uczniowie Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie.

Jak wyglądały wyniki uczniów tego gimnazjum na poszczególnych dystansach?

W rywalizacji stylem klasycznym na dystansie 10 km w grupie wiekowej „Elita-mężczyźni” 1999 r. ur. i starsi uczeń Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie Nikita Romanow zajął 5 miejsce.

Świetnie zaprezentowała się Wiktoria Romanowa, która brała udział w grupie wiekowej dziewcząt 2002-2003 r. ur., na dystansie 3 km. Wiktoria finiszowała jako druga.

Na trzecim miejscu uplasował się Marek Griniuk.

Następnie ze startu wspólnego na dystans 3 km wyruszyli chłopcy. Najlepiej z przedstawicieli rejonu wileńskiego zaprezentował się Romuald Aleksandrow (w grupie chłopców 2000-2001 r. ur.) stając na drugim schodku podium. Rusłan Pukszto zdobył medal brązowy.

Chłopcy 2004 r. ur. i młodsi rywalizowali na dystansie 1 km. Nie najlepiej poszło Jakubowi Giedrisowi, ponieważ upadł na zjeździe i okazał się na miejscu 5, chociaż miał wszystkie szanse okazać się na podium.

II etap Pucharu Litwy odbędzie się 16 czerwca ulicami miasta Niemenczyn.

Gratulujemy wyników i do zobaczenia na następnych zawodach.

Dyrektor Szkoły Sportowej
Samorządu Rejonu Wileńskiego Marian Kaczanowski