6 grudnia 2019 r. uczniowie klas 1a i 1c mieli edukacyjne zajęcie pt. „W oczekiwaniu Świąt Bożego Narodzenia“, na które przybył pracownik Muzeum Anioła z Szawl.

Uczniowie poznali tradycje Bożego Narodzenia, dowiedzieli się, jak zmieniły się tendencje upiększania choinek od dawnych czasów aż do dziś.

Także każdy z uczniów wykonał swe arcydzieło – aniołka – upiększenie na tegoroczną choinkę.

Wychowawczynie klas pierwszych
Alina Cesiul i Mirosława Szablińska

29 listopada uczniowie klas 1b, d, 2a, b, c, 3a, c, d i 4c wzięli udział w zajęciu edukacyjnym „Jestem mydłem, a nie tortem”, podczas którego zapoznali się z historią powstania mydła.

Następnie sami stali się „producentami” i wykonali mydełko w kształcie pysznego i aromatycznego ciasta!!!

Zwierzęta to jedyne istoty, które zasługują na bezinteresowną miłość.

Wycieczka do ZOO była kolejną ciekawą przygodą dla uczniów z klas 3b i 3c. Uczniowie odwiedzili Ogród Zoologiczny w Wilnie. Już po wejściu do zoo ogromne wrażenie na dzieciach wywarło znajdujące się tam akwarium. W nim oglądaliśmy przeróżne gatunki pływających ryb. Były też terraria z pająkami, żmijami, żółwikami. Mieliśmy okazję zobaczyć ich różnorodność. Należy przyznać, że czasami długo nie mogliśmy spostrzec mieszkańców terrariów, gdyż są mistrzami kamuflażu. Dzieci miały okazję zobaczyć niespotykane na co dzień zwierzęta i ptaki. Zadziwiły nas również lemury. Biegały po całej sali i skakały z drzewa na drzewo. Największą atrakcją była możliwość karmienia królików i papużek. Przemierzając alejki ogrodu, oglądały z bliska zwierzęta, poznały ich wygląd i tryb życia. Podczas zajęcia edukacyjnego w formie gier dzieci utrwaliły nabyte wiadomości: uważnego tropiciela przygód, bystrego obserwatora i sprytnego myśliciela. „Mali detektywi” podążali tropem zaginionych zwierząt, rozwiązywali zagadki. Większość dzieci uwielbia tajemnice i zabawę w chowanego. Bezpośredni kontakt ze zwierzętami na długo zapisze się w pamięci dzieci. Wycieczka okazała się nie tylko wspaniałym przeżyciem, ale również atrakcyjną lekcją przyrody. Czas w zoo minął bardzo szybko. Wkrótce musieliśmy wrócić do szkoły. W drodze powrotnej, pomimo zmęczenia, dzieciom dopisywały humory, chętnie dzieliły się wrażeniami z wycieczki. Po powrocie następnego dnia zorganizowaliśmy wystawę prac plastycznych „Moje ulubione zwierzę”. Pobyt wśród zwierząt sprawił wiele radości, dzieci uświadomiły sobie, jak ważna jest przyroda i że każdy może przyczynić się do jej ochrony.

Nauczycielki klas początkowych:
Aldona Germanowicz i
Danuta Stępień

„Mówią, że diabeł jest nieduży, wzrostu dziesięcioletniego dziecka, że nosi zielony fraczek, żabot, włosy splecione w harcap, białe pończochy (…). Nie na darmo inna nazwa nieczystej siły jest nad Issą „Niemczyk” – oznacza, że diabeł jest po stronie postępu.“

Cz. Miłosz „Dolina Issy“

Czterdziestoosobowa grupa uczniów z Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie udała się do stron ojczystych Czesława Miłosza. Szetejnie. Dziś ta nazwa każdemu Polakowi jest znana, ale jaka tam tkwiła moc, że ta ziemia w samym sercu Litwy zrodziła takiego twórcę? Ta odpowiedź – to dzieła autora. Dla nas to możliwość spojrzeć i na własne oczy zobaczyć wsie, pola, dolinę, dęby, park, Niewiażę, kościoły… Może coś jeszcze mówi wiatrem, szumem drzew w parku, falami wody o poecie.

Nareszcie jesteśmy przy bramie do dworku rodziny matki poety. Idziemy przez park do centrum. Dworku już nie ma, a z daleka świeci się biały spichlerz. Przed nami drzewa-pomniki. Czytamy cytaty z powieści „Dolina Issy“. Książka jest w parku jak pomnik pamięci o miejscach, które są na jej stronicach. Pani Roma od początku otwarcia tego Centrum Kultury im. Czesława Miłosza jest przewodnikiem i kuratorem. Wolą Cz. Miłosza było, aby był to człowiek z tej wsi. Pani Roma przypomniała nam o najciekawszych spotkaniach i gościach, którzy tu byli. Cz. Miłosz chciał, aby to nie było oficjalne muzeum, lecz otwarta i gościnna przestrzeń dla wszystkich odwiedzających i twórców.

„Dobrze jest urodzić się w małym kraju, gdzie przyroda jest ludzka, na miarę człowieka, gdzie w ciągu wieków współżyły ze sobą różne języki i różne religie. Mam na myśli Litwę, ziemię mitów i poezji“.

W 1999 roku został uroczyście otwarty odnowiony Biały Spichlerz dworski (architekt Algimantas Kančas).

Na mansardzie zwiedziliśmy pokoje dla gości i jednopokojowe mieszkanie. Zachowało się okno, przez które przyszły Noblista obserwował wieżę kościoła w Kiejdanach. W tym pokoju Cz. Miłosz odpoczywał w lipcu 1999 r., kiedy po raz ostatni odwiedził Szetejnie.

Centrum Kultury im. Cz. Miłosza należy do Uniwersytetu Witolda Wielkiego, odbywają się w nim imprezy społeczności akademickiej. W centrum znajduje się ekspozycja prezentująca najważniejsze momenty życiowe i twórcze Czesława Miłosza.

Nasza przewodnik pani Audronė opowiedziała o Świętobrości. Miłosz przyjął chrzest w kościele Przemienienia Pańskiego z XVIII wieku. Przeczytaliśmy tablicę pamiątkową o ofiarach powstania 1863 roku na tych ziemiach.
Obok kościoła jest stary cmentarz. Na wysokiej skarpie w cieniu rozłożystego dębu stoi tam wysoki obelisk ogrodzony łańcuchami – miejsce wiecznego spoczynku Szymona Syrucia (1807-70), pradziada poety i właściciela Szetejń. Na nagrobku napis: „Mąż dla naylepszey żony Eufrozyny z hrabiów Kossakowskich Szymonowey Skiruciowey”.

Następnie zwiedzamy Opitołoki. Tu w barokowym kościele św. św. Piotra i Pawła z XVII wieku ślub wzięli jego rodzice: Aleksander i Weronika z Kunatów. Wesele odbyło się we dworze w Szetejniach, zaś do tańca przygrywała znakomita orkiestra żydowska z Kiejdan.

Dolina Niewiaży pożegnała nas ciepłymi słonecznymi promieniami i postacie z powieści jeszcze długo będą w naszej pamięci. A może to sprawa tych ”Niemczyków“, że dzień był słoneczny, niebo jasne i tylko wiaterek przypominał o Rzece.

„Gdziekolwiek wędrowałem, po jakich kontynentach, zawsze twarzą byłem zwrócony do Rzeki“.

Miłosz to wielki poeta, prozaik, eseista, tłumacz. Laureat Nagrody Nobla. Czesław Miłosz to doktor honoris causa wielu uniwersytetów w USA i w Polsce, a także honorowy obywatel Litwy. Takiego poetę znamy z podręczników, a to spotkanie pomoże spojrzeć na niego inaczej, spojrzeć oczami małego dziecka, które tak kochało te miejsca, że uwieczniło je w swej twórczości.

Dziękujemy Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej w Wilnie za sfinansowanie projektu „Śladami Czesława Miłosza po ziemi kiejdańskiej“.

27 listopada odbyło się tradycyjne święto pierwszoklasistów. Była to uroczystość klasy 1d z rosyjskim językiem nauczania. Udział w nim wzięli też uczniowie klasy 4c, którzy dali dla swych najmłodszych kolegów ważne wskazówki oraz pamiątkowe prezenty.

Dyrektor gimnazjum uroczyście przyjął maluchów do grona uczniów naszego gimnazjum. Pozdrowienia złożyła też wychowawczyni przedszkola oraz rodzice. Pierwszoklasiści dostojnie wystąpili ze swym programem artystycznym.