Maciej Pol oczarował i zaczarował publikę

Z okazji Międzynarodowego Dnia Dziecka w Domu Kultury Polskiej 24 maja wystąpił słynny iluzjonista Maciej Pol. Więc uczniowie klas 2a, 2b i 2c wybrali się na to barwne przedstawienie, gdyż najmłodsi kochają świat magii i czarów. Słowo wystąpił chyba jednak nie jest na miejscu – on dał show. Warto było spędzić ten czas. Maciej Pol i jego asystentka Izabela czarowali zgromadzoną publiczność. Sala była pełna i dzieci, i dorosłych. Pokaz iluzji przyciągnął całe rodziny. Choć przedstawienie trwało prawie półtorej godziny, nawet przez chwilę nie było kiedy się nudzić. Specjalne show Macieja Pola przygotowane jest z myślą o dzieciach, to barwne przedstawienie, w którym iluzjonista zabiera dzieci w baśniowy świat magii, każde dziecko może poczuć się prawdziwym czarodziejem. Kilka rekwizytów, światła sceniczne, sporo dymu oraz oczywiście mistrz ceremonii Maciej Pol zbudowali niesamowitą atmosferę wydarzenia. Występ przeplatały „numery” solo i z udziałem publiczności. Artysta wybierał i wciągał na scenę upatrzonych widzów, następnie z nimi wykonywał sztuczki. Iluzjonista w czasie pokazu zapraszał najmłodszych uczestników do interaktywnego udziału w widowisku. Także został zaproszony na scenę nasz uczeń klasy 2b Tomek Wojnicz. Następnie magik wykonywał iluzje tylko z własnymi asystentami, na przykład klasyczne przecinanie na pół czy wbijanie mieczy w pudełko, w których zamknięta była kobieta. Maciej Pol to prawdziwy showman, szybko nawiązał kontakt z publiką, każda sztuczka wykonywana na scenie z udziałem kogoś z widowni także była dopracowanym i bardzo śmiesznym skeczem. W oczach widzów i tych dużych i tych małych był zachwyt. Na te półtorej godziny wszyscy daliśmy się wciągnąć w magiczny świat iluzji. Dzieci się czuły zaczarowane, a po zakończeniu przedstawienia długo dyskutowały i zastanawiały się, jak niektóre sztuczki były wykonane. No dajmy na to choćby ten sztuczny śnieg na koniec.

Chociaż wiemy, to nie żadna magia tylko iluzja i oszukiwanie naszego wzroku, ale jakie to przyjemne uczucie dać się tak zwieść. Polecamy wszystkim.

Nauczycielki klas początkowych: Krystyna Lachowicz,
Aldona Germanowicz
Danuta Stępień

Czas spędzony z rodziną jest wart każdej sekundy

24 maja chór „Jutrzenka” z okazji Międzynarodowego Dnia Rodziny przedstawił godzinowy program dla rodziców, dziadków, nauczycieli oraz dyrekcji szkoły.

Członkowie chóru, uczniowie klas 1-G1 przedstawili swój dorobek artystyczny tego roku szkolnego. W programie były różnorodne piosenki i wiersze w języku polskim, rosyjskim i litewskim w wykonaniu chóru, zespołów i solistów.

Miło, że na koncert zebrało się tyle gości. Dziękuję rodzicom, nauczycielom oraz dyrekcji gimnazjum za pomoc i podtrzymanie w organizacji koncertu.

Nauczycielka muzyki Olga Krasodomska

Białe bociany, ratujmy je, dopóki nie jest późno!

11 maja jest Międzynarodowym Dniem Ptaków Migrujących. W przeddzień tego dnia grupa uczniów z projektu Erasmus+ „Ptaki bez granic” z Gimnazjum im. K. Parczewskiego w Niemenczynie podzieliła się smutną wiadomością o brutalnym polowaniu na nasze białe bociany w Regionie Śródziemnomorskim podczas powrotnej drogi do swej ojczyzny z uczniami Gimnazjum im. J. Kraszewskiego oraz liceum im. A. Mickiewicza miasta Wilna. Dowiedzieliśmy się o tym problemie z artykułu w portalu delfi.lt, w którym opisuje się o tragicznych wypadkach z naszymi ukochanymi bocianami w Libanie”.

10-go maja w liceum im. Adama Mickiewicza w Wilnie odbyła się impreza na temat „Zagrożone zwierzęta, zliczmy je, dopóki nie jest późno! ”. Problem białych bocianów poruszył także uczniów liceum im. A. Mickiewicza, a uczestnicy spotkania wyrazili swój protest przeciwko mordowaniu bezbronnych ptaków, podpisując się na plakacie „Ratujmy bociany!”.

Akcję w obronie bocianów zainicjowała grupa projektowa Gimnazjum im. K. Parczewskiego 25 marca br. w Dniu Bociana Białego. Ponad 400 uczniów z gimnazjum dołączyło do naszej kampanii, a partnerzy z Portugalii, Słowenii, Turcji i Rumunii zostali głęboko wzruszeni. Naszą kampanię wsparło również 17 szkół rejonu wileńskiego, podpisując się na „bocianich piórach“ 9 kwietnia podczas rejonowego konkursu klas 9-10 z biologii i chemii.

Litewskie Towarzystwo Ornitologiczne poparło nas, umieszczając nasz artykuł „Ratujmy bociany“ na swojej stronie i FB.

Rzeczywiście, białe bociany nie są rzadkością na Litwie, ale jeśli nie zadbamy teraz o ich ochronę, w przyszłości będzie smutno oglądać puste bocianie gniazda. Więc ratujmy bociany, dopóki nie jest późno!

Pragniemy zachęcić wszystkich wesprzeć naszą kampanię „Let’s Save Storks“ na naszym koncie FB pt. „Bird without Borders“, a również przyczynić się do rozgłosu tego problemu, udostępniając tę wiadomość znajomym na FB.

Inesa Rusecka, Koordynator projektu Erasmus+ Ptaki bez granic

Działania są finansowane przez Erasmus+

Artykuł odzwierciedla poglądy jego autorów, ale nie Fundacji Wspierania Wymiany Edukacji, Komisji Europejskiej lub jej instytucji, a Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za treść i możliwe wykorzystanie tego materiału.

„Darom”

16 maja wolontariusze projektu „IFEE” (Incubator For Future European Entrepreneurs) uczniowie kl. 5 i G3 wzięli udział w akcji „Darom”. Mimo niezbyt sprzyjającej aury, uczniowie nie tylko sprzątnęli niemałe terytorium, ale i obcowali. Więc z pewnością te dwie godziny były wykorzystane treściwie.

Wycieczka do Muzeum Energetyki i Techniki w Wilnie

16-go maja uczniowie klasy 8b naszego gimnazjum zwiedzili Muzeum Energetyki i Techniki w Wilnie. Muzeum jest urządzone w budynku pierwszej elektrowni miasta Wilna. Podczas wycieczki przewodnik zapoznał z wszystkimi ekspozycjami. Ekspozycja Energetyki przedstawia urządzenia pierwszej elektrowni miasta, jej historię oraz w jaki sposób była produkowana elektryczność. Zobaczyliśmy tutaj kotły parowe, turbiny, generatory, kondensatory, poczuliśmy ducha tego rodzaju obiektów przemysłowych. Ekspozycja “Wyprodukowano w Wilnie” zapoznała uczniów z procesami industrializacji i modernizacji. Ekspozycja “Przemysł Wilna” umożliwiła przedostanie się na 50 lat wstecz do jednego z wileńskich mieszkań, porównać wielkość pierwszego komputera do teraźniejszego. To była wspaniała możliwość nie tylko zaczerpnąć wiedzy z fizyki i historii miasta, lecz także praktycznie wypróbować na sobie różnorodne zjawiska fizyczne w dziale techniki interaktywnej.

Irena Dzwinel