Lekcje plastyki

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Nasze gimnazjum zostało wciągnięte do udziału w projekcie MTP PLIUS. W ramach projektu do gabinetu plastyki otrzymaliśmy piec do wypalania gliny. Mamy niecodzienną możliwość urozmaicić lekcje plastyki. Korzystając z pieca, tworzymy najróżniejsze wyroby, dzięki którym rozwija się wyobraźnia ucznia, jak również wyłaniają się nowe zdolności.

Młodzież jest zafascynowana tą pracą. Chętnie uczestniczą w pracy na lekcji, także próbują swych sił w konkursach. Ostatnio wzięliśmy udział w konkursie wyrobów ceramicznych poświęconym baśniom A. Puszkina. 10 najlepszych będzie reprezentowało nasze gimnazjum w Muzeum Literackim A. Puszkina w Markuciach. Zwycięzcami zostali:

  1. Wiktoria Gonczarowa
  2. Aurelia Gulbickaja
  3. Aurelia Łapkauskaite
  4. Kotryna Dołgowa
  5. Joanna Kolewa
  6. Waleria Gładkina
  7. Artiom Lepiochin
  8. Artur Sokołowskij
  9. Elmira Cmokunowa
  10. Łoreta Kudinowa

Są to uczniowie klas 7C i 8C. Opiekują się nimi nauczycielki plastyki Żaneta Gasperowicz i Maria Matijewskaja

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA p5170321 p5170323 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Konferencja z Węgrami: zbliżają nas piosenki oraz uczucia

 

Konferencja, która odbyła się 5 maja jest jedną z imprez w ramach tygodnia Comenius w Gimnazjium im. Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie. Głównym celem jest obcowanie z młodzieżą innych państw, aby uczestnicząc w projekcie „European START: Solutions through Tales and ART” moglibyśmy zapoznać się z kulturą, obyczajami oraz tradycjami innych narodów.

Często młodzi, mając chwilę wolnego czasu, spędzają go przy grach komputerowych lub po prostu marnują. Takie konferencje pomogą go spędzić treściwie, zapewnią obcowanie z uczniami z innych państw w każdym znanym języku oraz pomogą poznać nowych przyjaciół.

W czasie takich konferencjach uczniowie uczą się tolerancji, czyli przyjmowania osoby taką, jaka ona jest. Pedagog socjalny Pani Natalja Kriaučiūnienė, która uczestniczyła w naszej konferencji, uważa, że takie imprezy są ważne dla uczniów, ponieważ jej zdaniem:

„Najlepszym sposobem wychowania tolerancji jest obcowanie na żywo, dyskutowanie, dzielenie się osiągnięciami ojczystej kultury, pieśniami oraz najprostszymi rzeczami z innymi osobami, przedstawicielami różnych narodowości. Im jest częstsze i przyjemniejsze takie obcowanie, tym bardziej tolerancyjny staje się człowiek. Stopniowo taki stosunek do innych ludzi staje się naturalnym odruchem zachowania się.

Uczniowie uczą się podstawowych wyrazów w języku innym niż ojczysty lub angielski. Można śmiało twierdzić, że są to ambasadorowie swojego kraju. Starają się zapoznać z inną kulturą oraz zachęcają innych do poznawania swych tradycji i języka.

Podczas konferencji uczniowie zapoznali się z nastolatkami z Węgier, nauczyli się podstawowych wyrazów po węgiersku oraz węgierskiej piosenki ludowej. My także uczyliśmy ich podstawowych zwrotów po litewsku oraz zaśpiewaliśmy polską piosenkę „Hej sokoły“. Nasi nowopoznani przyjaciele byli szczerze wzruszeni. Nas także zachwyciła cudowna węgierska piosenka. Po konferencji mieliśmy bardzo dużo wrażeń. Impreza bardzo się spodobała i chcielibyśmy nadal mieć takie kontakty z młodzieżą innych państw. Na zakończenie konferencji, zamieniliśmy się danymi, aby kontynuować obcowanie w sieci internetowej.

Patrycja Atachanowa z 6b uważa, że takie konferencje są bardzo pożyteczne, a Marlena Butkiewicz z tej samej klasy twierdzi, że dowiedziała się wiele ciekawego o Węgrach i ich szkole. Uczniowie uważają, że takie konferencje są bardzo potrzebne, ponieważ uczą sztuki obcowania, innych języków oraz pomagają poznawać nowych kolegów.

Z tych kilku przykładów można wnioskować, iż uczniowie na takich konferencjach pogłębiają swoją wiedzę o innym kraju oraz uświadamiają potrzebę poznawania języków obcych. Bez względu na to, że nasze kultura, język, obyczaje i historia są różne, zbliżają nas piosenki oraz uczucia, które są przekazywane za ich pomocą.

Wykonała: Erika Werbowska ucz. klasy g3b

Spotkanie partnerskie na Węgrzech

sv104852

Comenius projekt „European START: Solutions through Tales and ART”
Spotkanie partnerskie na Węgrzech

Podczas pobytu na Węgrzech poznałam mnóstwo przyjaciół, którzy przybyli z Turcji, Rumunii, Czech, Włoch i Anglii, a także obcowaliśmy z gościnnymi Węgrami. Wszyscy byli niepowtarzalni, o dobrym sercu. Jednak przedstawiciele każdego państwa czymś się różnili. Były to inna kultura i tradycja, a także język.

Węgierska pogoda nam bardzo sprzyjała. Świeciło słońce, a nawet trochę się opaliliśmy. Mieliśmy okazję zwiedzić katolicką szkołę, gdzie młodsi uczniowie przedstawili nam piękne obrazki z fragmentami węgierskiego folkloru. Zadziwiło mnie to, że szkoła ma swoją kapliczkę, gdzie każdą sobotę uczniowie przychodzą się modlić.

Naprawdę wszyscy ludzie są bardzo uprzejmi. Byłam zdziwiona, że są zawsze uśmiechnięci i przyjacielscy. Uczniowie szybko nawiązują kontakt. Łatwo z nimi obcować, a także doskonalić język angielski.

Dania węgierskie są bardzo ostre, ponieważ wszędzie dominuje papryka.  Dobrze zapamiętałam ten moment, gdy kelnerka nam powiedziała, że te dania nie są aż tak ostre, więc się zdziwiliśmy, gdy spróbowaliśmy – naprawdę były ostre, ale smaczne. Mieliśmy szansę jeździć pociągiem w metrze, a także taksówką. Najciekawszym było metro, ponieważ byłam tam pierwszy raz  i to mnie bardzo zachwyciło.

Przygotowaliśmy prezentację naszej szkoły, jak również i wszyscy inni uczestnicy na temat naszego Comenius projektu „European START: Solutions through Tales and ART” (rozwiązywanie problemów młodzieżowych przez sztukę i bajki). Każda prezentacja była bardzo interesująca. Szkoły przedstawiły plakaty na tematy szykanowania, tolerancji, bezpieczeństwa w sieciach socjalnych i zaproponowały swoje rozwiązania posługując się przykładami bajkowych bohaterów.

Bardzo było miło, kiedy uczyliśmy się wyrazów w innych językach. Na prawdę było mnóstwo słów, które w naszym języku dźwięczały bardzo zabawnie, jak na przykład po czesku kaczka, która chodzi po błocie, nazywa się „kaczka błototłaczka”. Mieliśmy szansę nauczyć się pięknych słów po turecku. „Kanka” oznacza „mój kolega” lub „moja koleżanka”.

Każdy dzień był zachwycający. Statkiem pływaliśmy po Dunaju, wieczorem spacerowaliśmy po romantycznie oświeconych mostach Elizabeth, Chain Bridge, a także byliśmy nieopodal parlamentu. Wiele innych atrakcji czekało na nas w tym przepięknym mieście Budapeszt.

W ciągu całej podróży poznałam mnóstwo przyjaciół, z którymi nadal podtrzymuję kontakt. Zwiedziłam zachwycające Węgry, a także udoskonaliłam mój język angielski.

Justyna Wąsowicz klasa G3
Gimnazjum im. K. Parczewskiego w Niemenczynie

Program doskonalenia szkół Plus (MTP plius)

img_0010 img_0012 img_0014 img_0015 img_0017

Nasze gimnazjum od wiosny 2009 roku uczestniczy w „Programie doskonalenia szkół Plus”, a mianowicie w projekcie „Modernizacja bibliotek szkół ogólnokształcących” oraz „Infrastruktura technologii, plastyki i nauk przyrodniczych”, które są finansowane ze środków europejskich.

W latach 2009, 2010 biblioteka nabyła rozmaite meble, komputery, rzutnik, ekran, kopiarkę, urządzenie do wykończenia dokumentów na sumę w przybliżeniu 13 tysięcy. Cieszymy się bardzo, że to pozytywnie wpłynęło nie tylko na wygląd estetyczny naszej biblioteki, a także na jakość okazywanych tu usług.

W kwietniu 2010 roku złożyliśmy zamówienie na kolejne nabycie mebli, komputerów, specjalistycznych urządzeń dla biblioteki na sumę 78 358 litów. Po otrzymaniu zamówionych towarów planujemy urządzić nowocześnie wyposażoną czytelnię internetową.

W roku 2010 z projektu „Infrastruktura technologii, plastyki i nauk przyrodniczych” otrzymaliśmy prawie całe wyposażenie gabinetu plastyki i technik komputerowa oraz aparaty fotograficzne i kamery do gabinetów chemii i technologii. Projekty zakładają, że wszystkie otrzymane urządzenia maja być wykorzystywane i przy tym wykorzystywane celowo. Całość tego projektu wynosi 185850 lt. Zamówienia są złożone na 128180lt i za kilka dni zostanie złożone zamówienie jeszcze na 57 670lt. Otrzymany sprzęt pozytywnie wpłynie na jakość lekcji technologii, plastyki, chemii. Unowocześni je, jak również wzmocni motywację do nauki w naszym gimnazjum.

Labirynty przeszłości wabią…

u_parczewskich_01 u_parczewskich_03 u_parczewskich_04 u_parczewskich_05 u_parczewskich_06

 

Po upalnym urlopie pedagodzy naszego gimnazjum wrócili do pracy pełni energii i twórczych pomysłów.

Z inicjatywy niestrudzonej nauczycielki języka litewskiego Jeleny Garliauskiene rozpoczęliśmy projekt poświęcony 145 rocznicy szkoły w Niemenczynie i 5- leciu Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego p.t. ”Nie ma przyszłości bez przyszłości, a teraźniejszość jest w naszych rękach”.

Pomysł projektu p. Jeleny powstał dawno, a zakiełkował sierpnia 19. Bo właśnie w tym dniu 1801 roku, w Czerwonym Dworze, nieopodal Niemenczyna nasz patron się urodził. Muzeum szkolne gromadzi wiele materiału o tej zacnej szlacheckiej rodzinie, która przyczyniła się do rozwoju kultury Wileńszczyzny. Jednak p. Jelena zechciała zetknąć nas z historią na żywo. W tym celu, z błogosławieństwa dyrektora gimnazjum Tadeusz Grygorowicza wyruszyliśmy od szkoły w kierunku Dworu, przemierzając odległość 8 km. Droga nie była uciążliwą, bo nasz fotograf R. Sudenis utrwalał na zdjęciach ciekawe momenty podróży, a pomysłowa p. Jelena wyszukiwała i polecała wciąż nowe zadania.

Wreszcie wśród bujnej zieleni ujrzeliśmy porosłe mchem i opuszczone ściany Dworu Parczewskich, który mimo ciężaru losu, powikłany dróg przeszłości- zachował swój urok. Nie ukrywając swych emocji, ze łzami w oczach , Jelena Garliauskiene recytowała swój wiersz:

„Jesteś świadkiem
Minionych wieków.
Byłeś dworem wielkiego człowieka-
On Parczewskim się zwie…
——————————————
Dziś tu chodzę i wróżę-
Jaki piękny zakątek na świecie…
Labirynty przeszłości wabią…”

A dalej była nieskończoność pomysłów nauczycieli, uczestników projektu. Z okien i zieleni wynurzyły się postacie, które kreowały stroje owych czasów, spontanicznie inscenizując. Nie brakło nawet muzyki, bo nasz nauczyciel W. Piotrowicz profesjonalnie tworzył tło muzyczne.

Aby upamiętnić ten dzień zatroszczyła się biolog Regina Komar. Wyhodowaną przez nią drzewko tujka było posadzona tuż przy balkonie dworu… Za chwilę chmura przyniosła ulewny deszcz. Wracaliśmy z nurtującym pytaniem: Kto zadba o opuszczone dwory, które w swych labiryntach chronią tak bogatą, a nie poznaną do końca przeszłość? Nie ma przyszłości bez przeszłości…

Janina Wołkowa,
nauczycielka języka polskiego
Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie

Foto- R. Sudenis