„Ordonówna” na Pohulance

18- osobowa grupa nauczycieli i uczniów gimnazjum miała okazję być na premierze spektaklu „Ordonówna“ w reżyserii Lilii Kiejzik , według scenariusza Sławomira Gaudyna w legendarnym Teatrze na Pohulance(ob. Wileńskim Teatrze Starym). W roli Hanki Ordonówny wystąpiła znana wokalistka Ewelina Saszenko, w roli jej męża hrabiego Michała Tyszkiewicza wystąpił Oskar Wygonowski. „Ordonówna” to wzruszająca i emocjonująca opowieść o jednej z symboli dwudziestolecia międzywojennego odrodzonej Polski, piosenkarce Hance Ordonównie (1902 – 1950), aktorce, autorce wierszy oraz tekstów piosenek.

Akcja sztuki rozgrywa się w latach 30- tych XX wieku. W Wilnie piosenkarka występowała na deskach teatru na Pohulance (l.1940, 1941). Spektakl przedstawia Ordonównę u schyłku jej życia, która m. in. wspomina Wilno, również ukazuje bogatą w wydarzenia karierę artystyczną piosenkarki z niezwykle ciekawym życiorysem w klimacie ówczesnej Polski, w której kultura, sztuka i rozrywka odgrywały bardzo ważną rolę. Widzowie mieli okazję usłyszeć dużo dobrej muzyki, 11 przebojów z repertuaru Ordonówny, a szlagier „Miłość ci wszystko wybaczy“ E. Saszenko wykonała aż 2 razy! Doskonała gra aktorska, czarujący głos Eweliny Saszenki, oryginalna dekoracja sceniczna były prawdziwą ucztą duchową dla wileńskiej widowni… i dla każdego z nas. Na pewno premiera „Ordonówny“ odkryła na nowo nieco zapomnianą twórczość Hanki Ordonówny – gwiazdy międzywojnia.

Następny spektakl „Ordonówna“ w Wilnie planowany jest 3 października b. r. na Pohulance.

Geografia – to lubię!

1 kwietnia na Uniwersytecie Wileńskim odbył się XXII Republikański Konkurs Geograficzny im. Cz. Kudaby. Uczestniczyło w nim i różnorodne geograficzne zadania rozwiązywało 648 uczniów z całego kraju.

Dumą napawa fakt, że uczeń 7a klasy naszego gimnazjum, Dawid Jackiewicz, świetnie poradził sobie z zadaniami i spośród 119 uczniów klas siódmych zajął 38 miejsce!

Dziękuję Dawidowi, który wykazał się wiedzą, a także poświęcił swój czas i zaangażowanie w przygotowanie się do konkursu.

Mam nadzieję, że nabyte umiejętności nie raz przydadzą się podczas podróży dalekich i bliskich.

Nauczycielka geografii Czesława Szablińska

Sowy z bliska

17 maja uczniowie klasy 5a w ramach programu z przyrody zwiedzili Park Sów w Rudominie.

Sowy, symbol tajemnych mocy, obrządków i mądrości, same ukrywają niejedną mroczną tajemnicę. Nie wszyscy wiedzą, że rodzice sów zawsze karmią przede wszystkim najstarszą i najsilniejszą sówkę w gnieździe. Jeśli jedzenia zabraknie, młodsze sowy skazane są na głodowanie. Puchaczom smakują myszy, zające, lisy, a nawet małe warchlaki. Ktoś powiedział: „Odkąd sowy są na świecie, możemy się jedynie cieszyć, że nie jesteśmy myszą“. Uczniowie dowiedzieli się wiele sowich sekretów, np., że pióra sów pokryte są wyciszającym meszkiem, dzięki któremu nie generują hałasu podczas latania. Mogą one zatem polować zupełnie bezszelestnie, co znacznie zwiększa ich szansę na zdobycie pożywienia. Oczy sów zdolne są do powiększania obserwowanych obiektów, zupełnie tak jak teleobiektyw z zoomem. Obraz przedstawia się tunelowo, zupełnie tak jakby człowiek patrzył przez lornetkę. Młode sowy muszą wiedzieć, kto wróg, a kogo nie muszą się obawiać, bo, jako drapieżniki, przyjaciół właściwie nie mają.

Ważne, abyśmy wszyscy mieli odrobinę więcej informacji o sowach i ich losie, a także o sposobach ich życia. Jestem pewna, że wycieczki i edukacje o sowach bezpośrednio wpływają na zaciekawienie młodzieży przyrodą i ochronę sów.

Regina Komar
nauczyciel metodyk od biologii

Co łączy człowieka z Piramidą Cheopsa?

Kolejne i ostatnie zajęcie w tym roku szkolnym realizowane w ramach projektu Uniwersytetu Dzieci już za nami. Tym razem szukaliśmy odpowiedzi na : „Co łączy człowieka z Piramidą Cheopsa?” Na lekcji uczniowie dowiedzieli się, na czym polega zasada złotego podziału. Sprawdzili, jak zbudować idealny model piramidy i zastanowili się, jakie znaczenie mają proporcje w architekturze. Uczniowie mieli okazję skonstruować prostokąt oraz poznać zasadę konstrukcji odcinka – wszystko zgodnie z zasadą złotej proporcji. Dokonując pomiarów: swojego wzrostu oraz odcinka od podłogi do pępka, zauważyli również, że złota proporcja występuje w budowie człowieka.

Na początku obejrzeliśmy film prezentujący proces konstruowania piramidy charakteryzującej się złotymi proporcjami, a następnie przy użyciu papieru milimetrowego zbudowaliśmy swoje piramidy. Uczniowie wzajemnie dokonywali pomiarów wzrostu oraz odcinka od podłogi do pępka u koleżanki lub kolegi. Każdy uczeń zapisywał w zeszycie dane dotyczące jego osoby. Następnie dzieci wykonały działanie, wykorzystując kalkulator – wzrost podzieliły przez odcinek od podłogi do pępka. Wyniki działań zbliżone były do 1.61, czyli złotej liczby zwanej też boską. Ten wynik świadczy o podobnych proporcjach w budowie ciała każdego człowieka. Okazuje się, że ciało człowieka również zbudowane jest według złotych proporcji. Ślady tak zwanej złotej proporcji odnaleźć można już w budowlach powstałych w starożytności, np. w Piramidzie Cheopsa, czy Partenonie. Mówiliśmy także o złotej proporcji w architekturze, o złotym prostokącie, o Egipcie, o faraonach, o piramidach. Było naprawdę
bardzo ciekawie.

Koordynator projektu Danuta Stępień
nauczycielka metodyk klas początkowych

Z wizytą w Komisariacie Policji

12 maja uczniowie gimnazjum mieli świetną okazję poznać pracę pracowników policji. Podczas spotkania obserwowali pojmanie przestępcy, pokazy kynologów i działania kryminalistów na miejscu dokonanego wykroczenia. Niemałe zainteresowanie wzbudził sprzęt specjalny, którym posługują się służby ochrony porządku społecznego. Uczniowie oraz psycholog Halina Ikomienė dziękują przedstawicielom Komisariatu Policji Rejonu Wileńskiego za treściwe i pożyteczne spotkanie.

Inf. własna