Lekcja przyrody inaczej, czyli wyjazd na zakład „PLASTA GROUP”

28 listopada uczniowie klasy 2a wraz z wychowawczynią wyruszyli na lekcję przyrody – wycieczkę do zakładu „PLASTA GROUP”, jednego z największych europejskich przetwórców polietylenu. Aby ograniczyć ilość odpadów z tworzyw sztucznych na całym świecie i zapewnić możliwość recyklingu, wykorzystują oni odpady z tworzyw sztucznych jako surowiec w produkcji nowych produktów codziennego użytku. Zajmują się produkcją worków na śmieci oraz innych wyrobów z folii PE.

Na miejscu spotkaliśmy pana Mariana Ordo, tatę naszego Feliksa, który zajmuje tam stanowisko zastępcy dyrektora ds. sprzedaży. Jest również absolwentem naszego gimnazjum. Od razu zaprosił nas do sali obrad, gdzie uczniowie poznali historię zakładu. Wytłumaczył im, że jedną z form ochrony środowiska jest właściwa segregacja odpadów, która w kolejnych etapach pozwala na ich ponowne przetworzenie w nowy produkt. Uczniowie zostali poczęstowani pysznymi pączkami i sokiem. Później naocznie poznali długą drogę odpadów do nowo wyprodukowanego produktu. Zobaczyli, jak wielu ludzi musi pracować, aby z odpadów powstał końcowy produkt. Na pożegnanie pan Marian wręczył każdemu uczniowi notes z logo zakładu.

Zadowoleni, z ogromnym bagażem wiedzy i wrażeń, wróciliśmy do gimnazjum. Ogromne wyrazy wdzięczności składamy panu Marianowi za wyjątkowo treściwą wycieczkę.

Alina Cesiul
wychowawczyni klasy 2a

Dyskoteka Andrzejkowa, czyli zabawa na inny sposób

Szybciutko dobiegł końca pierwszy trymestr. Dla piątaków to czas adaptacji i wyzwań, ponieważ od dwóch miesięcy otrzymują oceny za swoją żmudną pracę. Jak nam poszło? Różnie. Są chwile radości i chwile zmartwień. Jest nas 50 osób i każdy ma własne zdanie, pomysły i usprawiedliwienia. Jesteśmy katolikami i nie wierzymy we wróżby, więc zakończenie trymestru oraz tradycyjne Andrzejki uczciliśmy dyskoteką z elementami breakdance’u i różnych zabaw.

Rodzice zadbali o przekąski, słodycze i mandarynki, jak przystało na Andrzejki.

Dziękujemy!
Dobrego następnego trymestru!

Regina Komar
wychowawczyni klasy 5b

Jesień Puszkina: magia bajek i inspiracja

26 listopada w Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie ponownie odbyła się „Jesień Puszkina” – święto, które wpisało się w tradycję i duszę gimnazjum. Po raz kolejny zgromadziło miłośników rosyjskiego słowa i sztuki scenicznej, otaczając wszystkich magią bajek Puszkina.

Organizatorami tego literackiego święta byli uczniowie klas 6c, 8c i G4 pod inspirującym kierunkiem nauczycielki języka rosyjskiego i literatury Żanety Gasperowicz. Tematem święta były baśnie wielkiego poety, znane każdemu od dzieciństwa, ale za każdym razem odkrywane w nowy sposób.

Uczniowie zaprezentowali trzy bajki Puszkina, umiejętnie splecione ze słowami prowadzących, pieśniami, tańcami oraz muzycznymi dźwiękami skrzypiec. Nowoczesna scenografia i ścieżka dźwiękowa, przygotowane przy pomocy nowoczesnych technologii, pomogły im zrealizować swój pomysł.

Wysiłek uczniów i zamiłowanie do twórczości nie pozostawiły obojętnym nikogo z publiczności. Występ podobał się wszystkim: uczniom, gościom, nauczycielom, pracownikom gimnazjum oraz rodzicom artystów.

Cieszymy się, że rodzice, nauczyciele i uczniowie stali się prawdziwą rodziną, współpracującą ze sobą, aby stworzyć to święto. Słowa wdzięczności kierujemy do nauczycielki muzyki Olgi Krasodomskiej, nauczycielki plastyki Marii Maciejewskiej, choreografki Teresy Bożerodzkiej, rodziców oraz wszystkich, którzy pomogli organizatorom wcielić ideę święta w życie.

„Jesień Puszkina” to święto, które przypomina o znaczeniu zachowania i przekazywania języka, kultury oraz tradycji z pokolenia na pokolenie. Zjednoczyło ono wszystkich – zarówno klasy rosyjskie, jak i całą społeczność gimnazjalną, pozostawiając w sercach żywe wspomnienia i nadzieję na kontynuację tej wspaniałej tradycji.

Stanisława Kaczanowska
zastępca dyrektora, nauczycielka języka rosyjskiego i literatury

Wianek adwentowy – symbol oczekiwania i pobożności

W ostatnim tygodniu przed Adwentem uczniowie klasy 7a wraz z wychowawczynią wzięli udział w wyjątkowej tradycji – przygotowywaniu wianków adwentowych. To nie tylko piękna dekoracja, ale także symbol duchowego przygotowania na przyjście Jezusa. Wianki adwentowe, znane w wielu rodzinach, mają głęboki wymiar religijny i są częścią przygotowań do Świąt Bożego Narodzenia.

Wianek adwentowy składa się zazwyczaj z gałązek iglastych, które symbolizują życie, oraz czterech świec. Każda z nich jest zapalana w kolejne niedziele Adwentu, co przypomina nam o oczekiwaniu na narodziny Jezusa. To piękny sposób na stworzenie atmosfery modlitwy i refleksji w tym szczególnym okresie.

Wianki adwentowe to także doskonała okazja, by spędzić czas z rodziną, wprowadzając do domów atmosferę zadumy i radości z oczekiwania na Boże Narodzenie. 1 grudnia, w pierwszą niedzielę Adwentu, uczniowie klasy 7a, zgodnie z tradycją, zapalili pierwszą świecę w swoich domach. Był to początek duchowego przygotowania na nadchodzące Święta Bożego Narodzenia.

Takie tradycje, jak przygotowywanie wianków adwentowych, przypominają nam, jak ważne jest, by Adwent stał się czasem nie tylko materialnego przygotowania na Święta, ale także głębokiego spotkania z Bogiem.

Justyna Szumska

„W oczekiwaniu na Babiogórską jesień”. Pobyt uczniów z Wileńszczyzny w Zawoi

Podczas ferii jesiennych grupa brawurowych uczniów Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie, Gimnazjum „Żejmiana” w Podbrodziu oraz ich opiekunów gościła w Polsce, w niezwykle urokliwej Zawoi – najdłuższej i największej pod względem powierzchni wsi w Polsce, znajdującej się w województwie małopolskim, przy granicy ze Słowacją, u stóp malowniczej Babiej Góry. Wyjazd ten został organizowany w ramach projektu „Kolonie dla dzieci młodzieży szkolnej „W oczekiwaniu na Babiogórską jesień”.

Celem tego wyjazdu było uatrakcyjnienie procesu edukacyjnego dzieci i młodzieży poprzez umożliwienie im poznawania Polski, jej środowiska przyrodniczego, tradycji, zabytków, kultury i historii, oddanie hołdu Wielkim Polakom, którzy swe życie i działalność poświęcili służbie Ojczyźnie i są wspaniałym wzorem patriotyzmu, wzmocnienie poczucia tożsamości narodowej oraz kształtowanie u dzieci poczucia więzi z Macierzą.

Każdy dzień pobytu w Polsce był niezwykle nasycony. Młodzież nie miała czasu na nudy. Dni były przepełnione poznawaniem nowych miejsc i ludzi, doświadczaniem nowych emocji.

Jeden dzień młodzież spędziła w Energylandii – największym parku rozrywki w Polsce, który znajduje się w Zatorze. Pobyt w tym parku dostarczył dużo magicznych przeżyć i niezwykłych doznań. Tu do woli młodzież mogła korzystać ze wszelkich atrakcji i przeżyć niezapomnianą przygodę.

Ogromne wrażenie na wszystkich pozostawił wyjazd do Krakowa. Dawna stolica Polski i siedziba polskich królów urzekła wspaniałymi zabytkami z czasów królewskich. Piękne, stare zabytkowe mury, urokliwy rynek z niesamowitym klimatem starych kamieniczek i królujący nad nim Kościół Mariacki – to dopiero fragment tego wspaniałego miasta, który mogła poznać młodzież z Litwy. Nasi podróżnicy zwiedzili Katedrę Wawelską – najważniejszą nekropolię królewską w kraju, gdzie pochowano znakomitą większość królów Polski. Katedra przepełniona jest patriotyczno-religijnymi symbolami. Młodzież oddała hołd sławnym Polakom, których życie było powiązane z Litwą – Adamowi Mickiewiczowi, Juliuszowi Słowackiemu oraz Józefowi Piłsudskiemu, których groby znajdują się właśnie w podziemiach Katedry Wawelskiej. Mieli również okazję dotknąć Królewskiego Dzwonu Zygmunta – jednego z najważniejszych symboli narodowych Polski, który bije w najważniejsze święta i uroczystości kościelne i narodowe. Młodzież zwiedziła Kościół na Skałce – Bazylikę św. Michała Archanioła i św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Kościół ten jest panteonem narodowym, ponieważ znajduje się tu Krypta Twórców Kultury Polskiej, w której pochowano wielu wybitnych Polaków: m.in. Jana Długosza, Teofila Lenartowicza, Józefa Ignacego Kraszewskiego, Karola Szymanowskiego, Stanisława Wyspiańskiego i Czesława Miłosza.

Z Krakowa młodzież udała się do Wadowic – rodzinnego miasta św. Jana Pawła II. Młodzież zwiedziła dom rodzinny papieża, gdzie obecnie mieści się muzeum. Mieli okazję obejrzeć wiele pamiątek związanych z życiem i działalnością przyszłego papieża. Wśród eksponatów znajdują się fotografie rodzinne, kopie świadectw szkolnych małego Karola, dokumenty z kolejnych etapów jego życia, a nawet narty, plecak i wiosło do kajaka – dowody turystycznych pasji słynnego wadowiczanina. Młodzi podróżnicy zwiedzili również Bazylikę Ofiarowania NMP – miejsce chrztu Karola Wojtyły – oraz obejrzeli gotycką chrzcielnicę w kaplicy Świętej Rodziny. Na placu przy tej bazylice znajdują się płyty z napisami i datami pielgrzymek świętego rodaka. Przy płycie z napisem „Litwa 1993” nasza młodzież wykonała pamiątkowe zdjęcie.

Jeden dzień pobytu w Polsce został poświęcony zwiedzaniu Zakopanego – najwyżej położonego miasta w Polsce. Młodzież zwiedziła Dolinę Strążyską – najpiękniejszą dolinę reglową w Tatrach. Powędrowała na Polanę Strążyską, gdzie w dawnym szałasie pasterskim znajduje się małe schronisko, a następnie udała się pod północną ścianę Giewontu, gdzie wypływa wodospad Siklawica. Na trasie wycieczki znalazła się również Wielka Krokiew, największa skocznia w Polsce im. Stanisława Marusarza, czterokrotnego olimpijczyka i wicemistrza z Lahti. Pod Wielką Krokwią co roku organizowany jest Puchar Świata w skokach narciarskich. Dodatkowo, w marcu dla dzieci organizowane są zawody o Puchar Koziołka Matołka. Inicjatorem tych zawodów był Kornel Makuszyński, pisarz i poeta, który napisał 52 książki dla dzieci, w tym pierwszy komiks w Polsce – „Przygody Koziołka Matołka”.

Następnie młodzież wyjechała kolejką na Gubałówkę, skąd rozciąga się piękna panorama Tatr – jedynych w Polsce gór typu alpejskiego. Młodzież miała okazję zachwycać się fascynującymi widokami ze szczytu Gubałówki. Można było oglądać takie szczyty jak: Giewont – górę z krzyżem, najbardziej znaną górę w Polsce i symbol Zakopanego, Kasprowy Wierch, gdzie znajduje się najwyżej położone obserwatorium meteorologiczne w Polsce, Czerwone Wierchy, które o tej porze roku rzeczywiście przybierają czerwoną barwę, ponieważ rośnie tam trawa, która jesienią zmienia kolor na rudy – stąd nazwa Czerwone Wierchy, oraz Orla Perć, najtrudniejszy szlak w Polsce, z łańcuchami i drabinkami, gdzie porusza się z użyciem sprzętu wspinaczkowego. Pogoda w tym dniu dopisała, a wycieczka pozostawiła wiele wspaniałych wrażeń.

Uczestnicy wyprawy zapoznali się z Zawoją, wyjątkowym miejscem u stóp Babiej Góry oraz mieli wypad szlakiem górskim. Babia Góra to najwyższy szczyt w polskich Beskidach, a w całym kraju tylko Tatry są wyższe. Babia Góra wznosi się na 1725 m n.p.m. Charakteryzuje się niesamowicie zmiennym klimatem, a pogoda potrafi zmienić się w ciągu nie godzin czy dni, ale minut. Wycieczkę z zawodowym przewodnikiem młodzież rozpoczęła na Przełęczy Krowiarki, gdzie pasmo Babiej Góry się rozpoczyna. Żeby dojść na szczyt – Diablak – pokonała kilka poziomów, czyli pięter roślinnych. Całą trasę nasi wycieczkowicze pokonali w dobrym tempie, od czasu do czasu poznając różne ciekawostki dotyczące Babiej Góry i Beskidów. Na samym szczycie została odśpiewana piosenka o tej wyprawie. Wszystkim dopisywał dobry humor. Pogoda, jak na kapryśną Babią, również dopisała – nie było w ogóle wiatru, co zdarza się tylko kilka razy do roku. Wszyscy mogli się w pełni nacieszyć jesienną aurą. Ze szczytu młodzież podążyła czerwonym szlakiem do schroniska na Markowych Szczawinach, uznawanego za pierwsze polskie schronisko w Beskidach. Całą wyprawę zakończyli w Zawoi Markowej, pokonując około 12 km drogi i różnicę wysokości na zejściu sięgającą 1100 m.

Oprócz wycieczek młodzież miała zajęcie edukacyjne, podczas którego uczyła się różnych przyśpiewek góralskich. Uczniowie brali udział w różnych grach sportowych. W pamięci wszystkich na długo utkwił wieczór integracyjny z zespołem góralskim.

Nie da się wyrazić słowami całej wdzięczności za tę niesamowitą podróż. Młodzież zawsze będzie cenić te chwile, ponieważ są one niezapomniane. To było niezwykle ciekawe doświadczenie, które dostarczyło nam mnóstwo pozytywnych emocji. Była to zarówno świetna nauka, jak i wspaniała zabawa.

Uczniowie pragną serdecznie podziękować za gościnność Łukaszowi Trybale – dyrektorowi Ośrodka Wypoczynkowego Jodła w Zawoi. Za ogrom przekazanej wiedzy młodzież dziękuje wspaniałym przewodnikom: Wacławowi Frańkowi, Tomaszowi Urbańcowi i Małgorzacie Hodur. Słowa dziękczynienia są kierowane również pod adresem wszystkich opiekunów, którzy czuwali nad bezpieczeństwem młodych wycieczkowiczów. Dzięki tylu wspaniałym ludziom młodzież miała niezapomniany pobyt w Polsce.

Projekt „Kolonie dla dzieci młodzieży szkolnej „W oczekiwaniu na Babiogórską jesień” został dofinansowany przez Instytut Rozwoju Języka Polskiego im. świętego Maksymiliana Marii Kolbego ze środków Ministra Edukacji i Nauki za pośrednictwem Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie” im. Jana Olszewskiego.

Andrzej Aszkiełowicz
koordynator projektu