Babciu i dziadku, poczekajcie
Zaraz przybiegniemy
Na ławeczce pod kasztanem
Razem usiądziemy
Opowiecie, co tam słychać
Na szerokim świecie
Jak zrozumieć trudne sprawy
Wy – najlepiej wiecie
Uczniowie klasy 6a gimnazjum im Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie razem z wychowawczynią, nauczycielką od matematyki Mirosławą Wróblewską zaprosili do murów gimnazjum babcie i dziadków dla wspólnego upamiętnienia wspaniałego dnia roku, który jest dniem Babci i Dziadka.
Klasa była wypełniona po brzegi. Uczniowie bardzo cieszyli się, widząc licznie zebranych swoich krewnych, a szczególnie się cieszył Karol Ławrukaitis, ponieważ jego babcia z dziadkiem przyjechała nawet z Anglii. Dziadkowie Karola zaplanowali swój przyjazd, aby w tym dniu być z rodziną i być na uroczystości przyszykowanej przez wnuka i jego kolegów z klasy.
Dla swoich ukochanych babć i dziadków uczniowie wystawili przedstawienie „Legenda o Świętym Mikołaju biskupie z miasta Miry”. W przedstawieniu każdy uczeń swoją rolę zagrał wyśmienicie. A mianowicie w roli Pompona wystąpił Daniel Genszaft, w roli Elfów – Iewa Błażewicziutie, Łukasz Ingielewicz, Albert Mikielewicz, Edmund Rynkiewicz, w roli Babci – Kornelia Górska, w roli Mikołaja – Tomasz Pomarnacki, w roli biskupa – Edwin Pieślak, w roli przekupek – Julia Buriak, Jurgita Butkiewicz, Jelena Chatkiewicz, w roli dzieci – Gerda Kisarewska, Kamila Olszewska, w roli zarządcy Pawła – Marek Griniuk oraz w roli prowadzących – prezentantów – Paulina Czerniawska, Jakub Giedrys, Karol Lawrukaitis. Na uroczystości uczniowie pięknie zaśpiewali przyszykowane przez panią od muzyki Alicję Rusiecką piosenki oraz wręczyli cudowny, wykonany własnoręcznie, wieczny kwiat, który nigdy nie zwiędnie. W czasie przerwy uczniowie z wychowawczynią przedstawili zaprojektowane i uszyte stroje z różnokolorowej folii i papieru, których ozdobą były kolorowe figury matematyczne. Strojów było niemało, gdyż każdy wnuk i wnuczka, a klasa liczy 18 osób, chętnie i dostojnie, w takt muzyki, tak jakby na wybitnym pokazie mód, z dumą zaprezentowali swoje fantastyczne ubiory.
Na zakończenie uroczystości uczniowie podziękowali za przybycie i zaśpiewali:
Żyjcie 100 lat, moi babcia i dziadku, kochani!
Cóż wart jest świat, bez uśmiechu Waszego od rana
Dziś jak sprzed lat, lubię tulić strudzone ich dłonie
Wy jedną z gwiazd, co przez życie nas wiedzie i płonie.
A dziadkowie z kolei byli bardzo wdzięczni, że mieli okazję zobaczyć, jakich cudownych mają wnuków, którzy pięknie śpiewają i umieją grać w przedstawieniu jak prawdziwi aktorzy.
Starszy nauczyciel matematyki Mirosława Wróblewska
