…Dom rodzinny – miejsce święte
Gdzie Matka uosobienie ciszy,
pokoju, wyrozumiałości i słodyczy.
Gdzie Ojciec – opiekun, obrońca –
ten mądry, rozważny, który wszystko wie,
wszystko może
Gdzie dzieci – iskry słońca.
Dom rodzinny – szkoła życia. (….)

Wiersz ks. M. Malińskiego posłużył mottem dla Święta Rodziny w klasie 1c.

Przez kilka tygodni dzieci szykowały się do obchodów Dnia Rodziny. Z ogromną satysfakcją i oddaniem popisały się pięknym śpiewem, tańcem oraz graniem na dzwonkach. Nie zabrakło też wierszyków o rodzinie, pięknych i szczerych słów podziękowania dla mamy i taty.

Wiele pozytywnych emocji, wśród przybyłych na święto rodziców, wzbudziła współczesna inscenizacja bajki „Rzepka“. Dzieci sprezentowały swoim najbliższym własnoręcznie wykonane laurki. Widzowie nie szczędzili braw i podziwu dla małych artystów.

Dzień Rodziny jest ważnym świętem, taka impreza umacnia więzi międzypokoleniowe, pomaga cieszyć się sukcesami dziecka, a dziecięce serduszka napawa ufnością i wiarą w swoje siły.

Nauczyciel metodyk nauczania początkowego
Lila Naruszewicz

Mimo że 20 maja 2023 roku zakończyła się akcja wielkiego wiosennego sprzątania cmentarza na Rossie, uczniowie Gimnazjum im. K. Parczewskiego w Niemenczynie w sobotę 27 maja tę akcję kontynuowali. Prawie 20 osób z klas g1a, g1c, g2a, g2c solidnie popracowali na historycznej nekropolii i otrzymali nie tylko słowa podziękowania, ale i moc satysfakcji ze swego obywatelsko-patriotycznego obowiązku.

Gdy wakacje się zbliżają szybkim krokiem,
ja już marzę o podróżach, jak przed rokiem!
Dorota Kluska

Wilno, stolica Litwy, przyciąga swoim urokiem i bogatą historią. Przechadzka po Wileńskiej Starówce to niezwykła podróż w czasie, pozwalająca odkryć zabytki, kulturę i atmosferę tego fascynującego miejsca.

26 maja w taką mini podróż do stolicy wyruszyli uczniowie 3a i 3b klasy, aby kolejny raz na nowo spojrzeć na nasze zabytkowe Wilno i kolejny raz dokonać nowych odkryć. Wycieczkę rozpoczęliśmy od zwiedzania kościoła św. Piotra i Pawła. Z pewnością jest to najpiękniejsza świątynia barokowa w Wilnie, słynąca z oryginalnego wnętrza. Żeby tak wspaniały kościół mógł powstać, musiał mieć możnego fundatora. I oczywiście miał i był nim Michał Kazimierz Pac. Świątynię podobno ufundował jako wotum dziękczynne za zwycięstwo nad Rosją w 1655 roku.

Następnie zwiedziliśmy Kaplicę Świętego Kazimierza, która znajduje się na terenie Katedry Wileńskiej. Kaplica została wzniesiona na cześć świętego Kazimierza, patrona Litwy, który był księciem polskim i litewskim. Znajduje się tu piękny ołtarz główny, a także liczne rzeźby, obrazy i freski, które prezentują ważne sceny z życia Świętego. Kaplica jest również miejscem przechowywania relikwii Patrona, co przyciąga wiernych.

Poświęciliśmy trochę czasu na zwiedzenie całej Katedry Wileńskiej, która jest imponującym zabytkiem architektury i posiada wiele cennych dzieł sztuki. Po zwiedzeniu kaplicy i katedry spacerowaliśmy po okolicy i cieszyliśmy się urokami miasta Wilna.

Spacerując po Wileńskiej Starówce, odwiedziliśmy Wzgórze Zamkowe. To miejsce pełne jest historycznych budowli i ruin, w tym pozostałości Wielkiego Księstwa Litewskiego. Można tu spacerować i cieszyć się widokami na starą część miasta.

Zwiedzanie Wilna zakończyliśmy degustacją potraw w McDonaldzie.

Wrażeń, emocji nie brakowało, jednak na wycieczce liczy się również dobra atmosfera i doskonały humor, a mieliśmy go w naszej grupie pod dostatkiem.

Składamy serdeczne podziękowania naszemu przewodnikowi Andrzejowi Aszkiełowiczowi za wspaniałą wycieczkę, którą mieliśmy okazję odbyć razem. Wiedza pana Andrzeja, pasja i zaangażowanie sprawiły, że wrażenia ze spaceru po Starówce na długo zostaną w naszej pamięci.

Wychowawczynie klas Honorata Feklistowa
Jolanta Borkowska

Uczniowie klas 4c, 3c oraz 1 c wraz z wychowawczyniami Ewą Tomaszewicz, Danutą Stępień i Lilą Naruszewicz mieli okazję odwiedzić stadninę koni w Dubinkach i mini zoo.

Podczas wycieczki po zoo dzieci zobaczyły wiele zwierząt i ptaków. Pani przewodnik opowiadała różne ciekawostki z ich codziennego życia.

Nie ominęliśmy również ogrodu japońskiego, gdzie wśród różnorodnych drzewek, krzewów, kwiatów czaiły się przedziwne kształty domków i latarni.

Kolejnym etapem naszej wycieczki było zwiedzanie stadniny oraz konna przejażdżka na wspaniałych rumakach. Niektórym dzieciom to był pierwszy bezpośredni kontakt z tak inteligentnymi zwierzętami. Nadarzyła się również okazja, by poznać sprzęt jeździecki.

Uwieńczeniem wycieczki było wspólne zjedzenie kibinów z rosołem.

Nauczycielka metodyk nauczania początkowego
Lila Naruszewicz