„11 listopada to szczególna data dla każdego Polaka. Tego dnia czcimy bohaterstwo, waleczność i męstwo naszych przodków, dzięki którym Polska po 123 latach niewoli wróciła na mapę Polski.

Wyrażamy radość z tego, że żyjemy w wolnym kraju” – z tymi słowami Minister Edukacji Narodowej Polski Dariusz Pionkowski zwrócił się z apelem, aby się włączyć w akcję „Szkoła do hymnu” i wspólnego zaśpiewania „Mazurka Dąbrowskiego” w piątek, 8 listopada o symbolicznej godzinie 11:11.

Ponad 500 uczniów i 50 nauczycieli Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie jako jedni z pierwszych włączyli się do tej pięknej patriotycznej Akcji.

Wszyscy razem odpowiedzieliśmy na wezwanie Ministra:
„Jesteśmy razem w tym dniu!
Świętujemy wspólnie święto Niepodległości!”

6 listopada 2019 r. w naszym gimnazjum dla uczniów klas pierwszych odbyło się zajęcie edukacyjne o bezpieczeństwie pieszych na drodze.

Uczniowie chętnie uczestniczyli w zajęciu, wykazali się nie lada swoimi wiadomościami, za co zostali nagrodzeni odblaskami oraz kamizelkami ratunkowymi.

Duże wrażenie na maluchach wywarło przybycie Psa Amsis, który pomagał funkcjonariuszom sprawdzić wiadomości maluchów na temat bezpiecznego poruszania się po drogach. Na zakończenie zajęcia chętnie pozował wspólnie z maluchami do zdjęcia.

Celem zajęcia było propagowanie poprawy bezpieczeństwa na drodze poprzez noszenie odblasków i kamizelek ratunkowych. Inicjatorem zajęcia był Komisariat Policji i Samorząd Rejonu Wileńskiego, którym składamy OGROMNE PODZIĘKOWANIE.

Wychowawczynie klas pierwszych
Alina Cesiul, Czesława Lachowicz,
Mirosława Szablińska, Irena Kaczanowska

5 listopada odbyło się prewencyjne spotkanie klas 7a, 7b, 7c/6c z funkcjonariuszami policji.

Uczniowie wysłuchali wykładu na temat administracyjnej odpowiedzialności. Dowiedzieli się, jaką konkretnie ponoszą karę, jeżeli naruszą akty prawne. W trakcie spotkania były poruszane tematy elektronicznej przemocy oraz co nam grozi, jeżeli przynosimy do szkoły rzeczy zabronione. Mówiono też o użyciu i konsekwencjach środków odurzających.

Tym razem postanowiliśmy zwiedzić historyczny Kaliningrad (Kónigsberg) oraz obwód kaliningradzki. 25 października zwiedzanie miasta rozpoczęliśmy od jedynego niezamarzającego portu Morza Bałtyckiego, Muzeum Światowego Oceanu, spaceru po rynku głównym i wizyty w katedrze- muzeum Kanta. Dotarliśmy do Bramy Brandenburskiej, zaglądnęliśmy do Muzeum Marcypanu, w którym przewodnik szczegółowo opowiedział o wyrobach z marcypanu, tu nabyliśmy pierwsze słodycze. Przejechaliśmy wzdłuż litewskiego wału obronnego, zobaczyliśmy Bramę Królewską.

W sobotę wczesnym rankiem ruszyliśmy do Świetłogorsku (Rauschen) – kurortu nadbałtyckiego. Zobaczyliśmy stare drewniane domy letniskowe, wybrzeże klifowe, na które można dojechać kolejką linową lub windą wybudowaną w latach powojennych, promenadę nadmorską ze słynnym kolorowym zegarem słonecznym, a także piękną stację kolejową. Symbolem Świetłogorska jest wieża wodna, która ma 25 m wysokości, została zbudowana w latach 1900-1908, obecnie – centrum leczenia morską wodą. Krótko tu mieszkał pisarz niemiecki Thomas Mann. To romantyczne miasto, które zauroczyło nas w dni babiego lata, tonące w złocistych liściach klonowych.

Jantarnyj (Palmniki), kopalnia bursztynu (95% całego wydobycia bursztynu w świecie). Podziwialiśmy z platformy widokowej rozległe kratery i „księżycowe” widoki. W dawnych czasach bursztyn był bardziej ceniony niż złoto, ponieważ miał magiczne właściwości i zajmował pierwsze miejsce wśród wszystkich kamieni półszlachetnych. W bursztynowej piramidzie, która zbudowana z 800 kg bursztynu, „przeszliśmy” terapię.

Niedziela. Zielonogorsk (Cranz) – to brama do Mierzei Kurońskiej. Podziwialiśmy budynki czasów pruskich oraz historyczną wieżę ciśnień, w której znajduje się Murarium – muzeum kotów.  Zielonogorsk słynie z kotów, są tu pomniki, grafiti, poczta głównego kota, ferma dla bezdomnych kotów, a nawet automat sprzedający przekąski dla kotów.

Wybraliśmy się także na Mierzeję Kurońską (tzw. Kosę) , którą Rosja ,,po połowie” dzieli z Litwą. Z jednej strony burzliwe morze, najwyższe wydmy (62 m), do których dotarliśmy ścieżką ekologiczną „Wysota Efa”, z drugiej strony Kurskij Zaliw (Zatoka Kurońska). Szuwary, pochylone drzewa „Tańczący las”, urokliwe bagienka, ptactwo. W Centrum Biologicznym ornitolog Ilja opowiedział o badaniach przyrodniczych oraz zapoznał z obrączkowaniem ptaków.

Po postoju na przejściu granicznym zwiedziliśmy Nidę i Juodkrante, gdzie podziwialiśmy rzeźby z piasku, przypłynęliśmy do Kłajpedy, a stąd do domu.

I jak powiedziała Steła: „Wszystkie miasta są po swojemu piękne i warto je zwiedzić”

Uczniowie klasy G1a z wychowawczynią Reginą Komar