Kategoria: Uncategorized

Odjeżdżając do Polski w ramach projektu „Żywieniowy zawrót głowy” poznaliśmy tylko podstawowy cel naszej podróży. Oczekiwaliśmy  treściwych zajęć i wesołych zabaw. Nadzieje i oczekiwania nas nie zawiodły.  Po długiej drodze ukoiła nas panująca  w Roskoszy atmosfera spokoju, zachwyciła  piękna przyroda i miłe, wesołe panie, które koordynowały cały projekt i poświęciły się temu, by nasz pobyt nosił życzliwy i pożyteczny charakter. Nawet pogoda temu sprzyjała, było ciepło i słonecznie.

Pierwsze dni projektu były przeznaczone na  zapoznanie się ze sobą. Mieliśmy wspaniałą okazję, by nawiązać kontakty z młodzieżą z Polski i Węgier. Od razu nie poszło to łatwo, ale w ciągu tygodnia poznaliśmy się tak, że w ostatnim dniu pobytu bardzo żal było się żegnać.  W ciągu  trwania projektu doskonaliliśmy nasz język polski, a  także nauczyliśmy niektórych wyrazów naszych nowych przyjaciół, gdyż wspólnie tworzyliśmy  Słownik Zdrowego Odżywiania się.

Projekt, w którym braliśmy udział, nosił nazwę ,,Żywieniowy zawrót głowy’’, dlatego wszystkie zajęcia były związane ze zdrowym odżywianiem się i zdrowym  trybem  życia. Mieliśmy wykłady i praktyki, których zadaniem  było nauczyć nas racjonalnego odżywiania się.  Odwiedziliśmy również panią, która ma pasję zbierania ziół oraz  panią,  która nauczyła nas przyrządzać  polskie potrawy z naturalnych produktów żywnościowych. Kulminacją całego projektu był piknik, który przyrządziliśmy sami. Na piknik złożyły się tylko zdrowe potrawy, które, mimo to,  że były bez mięsa, a tylko z warzyw i owoców, były pyszne.

W ciągu całego tygodnia było wiele atrakcji i zabaw. Wszystko, co było zaplanowane, udało się zrealizować i za to dziękujemy pracownikom Europejskiego Centrum Kształcenia i Wychowania w Roskoszy oraz koordynatorowi projektu Pani Katarzynie Bancarzewskiej. Jesteśmy również wdzięczni naszej pani od biologii Reginie Komar za propozycję udziału w imprezie, jak również pani od fizyki Reginie Biełotkacz, która przez cały czas czuwała nad nami i dzielnie znosiła wszystkie nasze wybryki.

Jesteśmy świadomi, że przeżyliśmy coś niezapomnianego – jedne z tych magicznych chwil, które da się zrozumieć dopiero wtedy, gdy już miną i nastaje czas na refleksje.

Uczennice klasy G4a
Aneta Ilgiewicz i Anna Wróblewska

Żydzi żyli na Litwie od niepamiętnych czasów. Pierwsi przybyli na tę ziemię na zaproszenie wielkiego księcia litewskiego Giedymina. Wielki książę Witold  zwolnił Żydów z wszelkich powinnośći i ogłosił, że podlegają oni tylko władcy. Żydowskie Wilno kwitło, niektórzy nazywali je nawet Litewską Jerozolimą. Na Litwie urodziło się i tworzyło wielu wybitnych Żydów, m. in. znawca religii Gaon Wileński, lekarz Cemach Szabad – prototyp ulubionego przez dzieci Doktora Ojboli.

Początek II wojny światowej  oznaczał dla Żydów kres normalnego życia. W miastach Niemcy ich spędzali  do ogrodzonych i strzeżonych dzielnic – gett. Zaczął się holokaust.  W czerwcu 1941r. na Litwę przybyli specjalne niemieckie  grupy operacyjne  do  likwidacji Żydów. Do listopada Niemcy rozstrzelali prawie wszystkich Żydow, którzy mieszkali  w małych miasteczkach… W czasie wojny  zginęło 95% Żydów litewskich.

Tragedia nie ominęła i nasz Niemenczyn. 20 września  wszyscy mieszkańcy narodowości żydowskiej mieli się stawić przy synagodze. Uszeregowani w kolumnę ruszyli w stronę Wilna … kilka kilometrów drogi…kaci  skierowali idących w głąb lasu… Stanęli przerażeni nad świeżo wykopanymi rowami! Rozpoczęła się prawdziwa masakra. Nielicznym udało się uciec, dla 403 Żydom las stał się miejscem wiecznego spoczynku.

Starostwo m. Niemenczyn wraz z Gimnazjum im. K. Parczewskiego  od roku 1993 przy pomniku ofiarom holokaustu organizuje Apel Pamięci. 19 września   przybyli tu starosta m. Niemenczyn M. Borusewicz, dyrektor gimnazjum T. Grygorowicz, dyrektor Szkoły Sportowej  rejonu wileńskiego M. Kaczanowski, pracownice starostwa, nauczyciele, uczniowie z  klas 7a,b,c,8c. W skupieniu uczcili pamięć pomordowanych minutą ciszy.  Gimnazjaliści z klasy G3 opowiedzieli  w trzech językach (polskim, rosyjskim, litewskim) o dniu tragedii, czytali wspomnienia świadków…

Głównym celem  Apelu jest przestroga dla wszystkich pokoleń, aby czas nie zatarł pamięci o tej smutnej dacie w historii Niemenczyna.

W 1994r. Sejm Republiki Litewskiej ogłosił 23 września – datę likwidacji getta wileńskiego – Dniem pamięci ludobójstwa Żydów litewskich.

W dniach 21-28 września 9 sobowa grupa (5 uczniów i 4 nauczycieli) w ramach międzynarodowego projektu ,,FVF: Friendship Via Flavour – Flavour Via Friendship’’ („Przyjaźń poprzez smak“) wyruszy do miasteczka Caltanissetta na Sycylii we Włoszech, gdzie odbędzie się trzecie projektowe spotkanie uczęstników z Turcji, Czech, Niemiec, Łitwy i Wloch.

W dniach 10-25 września w gimnazjum w ramach obchodów Europejskiego Dnia Jezyków wśród uczniów klas 7-G4 odbywa się konkurs gazetek ściennych poswięcony językowi rosyjskiemu.

ZAPRASZAMY DO UDZIAŁU

Więcej informacji w języku rosyjskim: Внимание, конкурс!

W niedzielę 7 września w  kościele pod wezwaniem Św. Michała Archanioła w Niemenczynie odbyła się msza święta  z okazji nowego roku szkolnego oraz w intencji rodziny Parczewskich, członkiem której jest patron naszego gimnazjum. Ofiarę mszy świętej sprawował proboszcz parafii Arūnas Kesilis. Zwracając się z homilią do licznie zgromadzonych uczniów, ich rodziców i bliskich oraz grona pedagogicznego proboszcz szczególnie podkreślił słowa z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian: „Miłuj bliźniego swego jak siebie samego“. Tym samym zaznaczył, jak wielką wagę ma wspólne działanie dla ogólnego dobra. Działając razem, potrafimy zrobić więcej, wspólna modlitwa jest bardziej skuteczna, nie wyrządzając zła bliźniemu, tym samym nie szkodzimy sobie. Niezwykle ważne jest również właściwe wykorzystanie czasu. Wykorzystanie go w godnym celu i zamiarze. Podczas ofiarowania zostały złożone dary na rzecz potrzebujących wychowanków Domu Dziecka. Po błogosławieństwie dyrektor gimnazjum Tadeusz Grygorowicz oraz uczniowie podziękowali celebrantowi za ofiarę mszy świętej oraz  życzyli księżom również udanego i pełnego łask roku katechetycznego. Na zakończenie społeczność gimnazjalna udała się do grobów rodziny Parczewskich, gdzie została odmówiona modlitwa i zapalone znicze.