Dzień chłopaka

„Z okazji Dnia Chłopaka życzymy Wam zdrówka, szczęścia, pomyślności, zero smutków i zazdrości. Życzymy Wam głowy pełnej pomysłów, pogody ducha na każdy dzień i wiary w siebie tak wielkiej, jak Wielki Mur Chiński oraz spełnienia marzeń”.

Właśnie takie i wiele innych życzeń 30 września dziewczynki 7b klasy złożyły dla kolegów z klasy. Przy poczęstunku przyszykowanym przez chłopaków, wspólnej zabawie i przy wręczeniu upominków panowała ciepła koleżeńska atmosfera.

Wychowawczyni 7b klasy Mirosława Wróblewska

Zero odpadów

Prażące słońce, uśmiechnięci ludzie, ruiny świątyń,amfiteatr, Akropol Pergameński, nowoczesne parki, mnóstwo miłych kotów i psów – to wszystko co udało się w ciągu tygodnia zobaczyć w Bergamie – tureckim nieskażonym mieście rolniczym.

17 września pięcioosobowa grupa młodzieży z nauczycielką biologii Reginą Komar udała się do Turcji do udziału w projekcie „Zero odpadów” (kierownik projektu nauczycielka ekspert języka angielskiego Inesa Rusiecka). Z Wilna pokonaliśmy sporą odległość: samolotem dotarliśmy do Istanbulu, następnie – do Izmiru, miasta portowego w zachodniej Turcji, gdzie nas spotkał pan Murat, koordynator projektu ze strony tureckiej. Zwiedziliśmy tętniącą życiem metropolię. Po kolacji na Starówce udaliśmy się na nadmorską promenadę Kordon, zwiedziliśmy główny plac miasta z wieżą zegarową. Następnie wyruszyliśmy autokarem do Bergamy – starożytnego Pergamonu – gdzie na nas czekały rodziny tureckie. Z partnerami z Hiszpanii, Włoch i Turcji zapoznaliśmy się następnego dnia w parku miejskim podczas pikniku. Zwiedziliśmy kolebkę pergaminu, ponieważ właśnie tu udoskonalono metody jego produkcji. Zachwyciły nas ruiny jednego z siedmiu Kościołów Apokalipsy. Byliśmy w Muzeumw Bergamie, gdzie znajduje się model Wielkiego Ołtarza Zeusa z Pergamonu. Ołtarz Zeusa okrzyknięto jednym z cudów epoki hellenistycznej i w XIX wieku wywieziono do Berlina.

Od poniedziałku rozpoczął się projekt ekologiczny, którego podstawowym celem było zmniejszenie ilości odpadów. W ramach projektu odbyło się wiele zajęć edukacyjnych i praktycznych. Młodzież z Hiszpanii, Włoch, Turcji i Litwy wspólnie wykonywała zadania ekologiczne. Tworzyliśmy różnorodne rzeczy z odpadów, a kulminacją zajęć było zbudowanie cieplarni z plastykowych butelek od napojów, które w Turcji jeszcze nie podlegają przeróbce. Segregowaliśmy śmiecie, malowaliśmy stare przedmioty, aby dać im „nowe życie”, zwiedziliśmy wysypisko, w którym zbiera się biogaz zasilający Bergamę w energię cieplną, produkowaliśmy go samodzielnie z odpadów podczas zajęć praktycznych. Zachwycaliśmy się polami bawełny otaczającymi szkołę. Na terenie szkoły zbieraliśmy migdały, granaty oraz orzechy włoskie. Odpoczywaliśmy nad morzem Egejskim. Mieliśmy zaszczyt oglądać operę w wykonaniu najbardziej znanych solistów Izmirskiej Opery Państwowej w amfiteatrze Pergamońskim zbudowanym przez Rzymian.

Poprzez projekt chcemy donieść do każdego obywatela, że edukacja jest głównym narzędziem zapobiegania problemom środowiskowym, aby pozostawić przyszłym pokoleniom świat bardziej przyjazny do życia. Jesteśmy świadomi, że rozwiązanie tego problemu będzie bardziej łatwe, jeżeli potrafimy nauczyć od najmłodych lat wszystkich obywateli ochrony zasobów naturalnych, utrzymywania obszarów życiowych w czystości i prawidłowego korzystania z zasobów.

​Regina Komar ​nauczycielka metodyk biologii

Ten projekt został zrealizowany przy wsparciu finansowym Komisji Europejskiej. Projekt odzwierciedla jedynie stanowisko ich autora i Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za umieszczoną w nim zawartość merytoryczną.

Dziękuję za wielkie serce

W dniu 1 września społeczność Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie uczestniczyła w projekcie „Wspólny Kwiatek dla Hospicjum”. Akcja trwała i w następnych dniach września.

W ramach projektu zebrano 717 euro. Jest to dzieło wielkiego serca. Pieniądze przekazano dla Hospicjum im. bł. ks. Michała Sopoćki w Wilnie.

W imieniu Hospicjum dziękuję uczniom, rodzicom, nauczycielom, pracownikom gimnazjum za aktywne uczestnictwo w tej szlachetnej akcji. Wasz dar będzie cegiełką w budowaniu wspólnego dobra.

Andrzej Aszkiełowicz
nauczyciel religii

„Długa droga kromki chleba” – wycieczka do młyna w Lubawie

Dzieci na co dzień lubią zajadać się smacznym, pachnącym chlebem, bułeczkami czy ciasteczkami, ale mało kto z nich wie, jak długa jest droga od ziarenka do bochenka. W tym tygodniu tę tematykę przybliżyliśmy dzieciom poprzez lekcje języka polskiego pt. „Jak powstaje chleb”. Uczniowie poznali etapy powstawania pieczywa, dowiedzieli się, ile trzeba włożyć wysiłku, aby wypiec pyszny bochenek chleba. Zajęcia umożliwiły dzieciom poznanie drogi jaką przechodzi ziarno rzucone w ziemię do momentu, kiedy wypiekany jest chleb. By dokładnie zapoznać się z dawnymi technologiami, pełniącymi istotną rolę w życiu ówczesnego człowieka, w dniu 30 września uczniowie klasy 3c pod kierownictwem wychowawczyni odwiedzili stary kamienny młyn w Lubawie.

Gdy dotarli na miejsce, ich oczom ukazał się piękny młyn na rzece Zalesia. Po przywitaniu się z panią przewodnik uczniowie udali się do wnętrza młyna, gdzie poznali jego historię. Mieli okazję obejrzeć maszyny służące do produkcji mąki oraz zobaczyć, w jaki sposób, krok po kroku, powstaje mąka, otręby i kasza manna, dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy o ciężkiej i niezwykle ważnej pracy młynarza.

Następnie pani przewodnik zaproponowała dzieciom wybrać „doświadczonego” młynarza spośród uczniów. Młody młynarz otrzymał fartuch i worek ziarna. Idąc kolejno od urządzenia do urządzenia, wykonywał różne prace młynarskie: ważył zboże, podnosił worek ze zbożem itd. Wszyscy z wielkim zaciekawieniem śledzili za jego pracą. Dużo było radości, gdy pani przewodnik poczęstowała zebranych przepysznym świeżym chlebem.

Wycieczka nie tylko pozwoliła poznać młyn i jego urządzenia, ale przybliżyła obraz życia dawnej wsi. Dowiedzieliśmy się, jakie prace musieli wykonać nasi pradziadkowie, by zjeść kromkę pachnącego chleba. Teraz na pewno będziemy szanować każdą okruszynkę chleba na naszym stole.

Podróż zawdzięczamy Ministerstwu Kultury i Oświaty Litwy, gdyż skorzystaliśmy z usług paszportu kulturowego. Proponujemy skorzystania z tak wspaniałej wycieczki edukacyjnej innym uczniom i życzymy miłych wrażeń.

Wychowawczyni klasy 3c Danuta Stępień

 

Matematyka – kto w pracy liczy, mierzy i waży? – projekt edukacyjny

W tym roku szkolnym uczniowie klasy 3c razem z wychowawczynią postanowili zrealizować projekt edukacyjny Uniwersytetu Dzieci w Klasie pt. „Matematyka – kto w pracy liczy, mierzy i waży?”. Ten projekt jest profesjonalnym i atrakcyjnym uzupełnieniem edukacji szkolnej. Autor projektu – Katarzyna Jaworska, nauczycielka ze Szkoły Podstawowej im. Stanisława Staszica w Dursztynie (Polska). Projekt pozwoli wesprzeć uczniów w rozwoju istotnych kompetencji, takich jak: kreatywność, otwartość, myślenie krytyczne i analityczne, innowacyjność, empatia oraz umiejętność pracy projektowej i współpracy. Podczas zajęć uczniowie sprawdzą, jak z matematyki korzystają przedstawiciele różnych zawodów: kucharze, krawcy czy muzycy. Będą trenować projektowanie, wyobraźnię przestrzenną czy odmierzanie składników. Zobaczą również, jak wygląda praca w różnych profesjach, co pozwoli im zwiększyć świadomość, w jakich dziedzinach chcieliby rozwijać się. Wszystkie zajęcia są oparte są na Metodzie Pytań i Doświadczeń. Uczniowie dowiedzą się, jak wykorzystywać w życiu codziennym wiadomości zdobyte w szkole!

A więc już zaczęliśmy realizację projektu od zajęć na rozgrzewkę, czyli otrzymaliśmy 2 scenariusze, które zintegrują klasę i oswoją uczniów z ich emocjami: „Co mogę zrobić, gdy wszystko idzie źle?” oraz „Jak skutecznie działać w zespole?”

Podczas zajęcia „Co mogę zrobić, gdy wszystko idzie źle?”, które już się odbyło, uczniowie trenowali rozmawianie o emocjach. Najpierw uczyli się je opisywać i rozpoznawać, oglądając i komentując zdjęcia zebrane w prezentacji multimedialnej. Obejrzeli film, w którym ekspert opowiedział, czym są i po co ludziom potrzebne są emocje. Pracując w grupach, dzieci musiały sprostać pewnemu wyzwaniu, które stało się pretekstem do konstruktywnej rozmowy w parach i wzajemnego dzielenia się swoimi odczuciami. Podczas burzy mózgów klasa omówiła wspólnie, co jeszcze – oprócz konstruktywnej rozmowy – może być pomocne wtedy, gdy nie wszystko idzie po naszej myśli.

Rozpoznawanie i opisywanie emocji to cenna umiejętność. To ona pomaga mierzyć się z przykrymi odczuciami, które się pojawiają, gdy napotykamy się na jakieś trudności.

Koordynator projektu Danuta Stępień
nauczycielka metodyk klas początkowych