Tradycja, pamięć, wdzięczność – uczniowie klasy G2b Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie porządkują groby żołnierzy

W ramach działań wychowawczych i patriotycznych, mających na celu pielęgnowanie pamięci historycznej oraz kształtowanie postaw obywatelskich, uczniowie naszego gimnazjum od lat aktywnie uczestniczą w akcjach porządkowania miejsc pamięci narodowej.

Pamięć o bohaterach i troska o miejsca spoczynku tych, którzy oddali życie za ojczyznę, stanowią ważny element wychowania młodego pokolenia. 31 października 2025 roku wraz z klasą G2b ponownie wzięliśmy udział w akcji porządkowania mogił żołnierzy na cmentarzu Nowa Rossa w Wilnie.

To już kolejny raz, kiedy uczniowie Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie włączają się w inicjatywy takie jak „Zjednoczeni pamięcią” czy „Jesienne sprzątanie nekropolii na Rossie”. Tym razem, podczas jesiennego wyjazdu, nasi uczniowie z wielkim zaangażowaniem przystąpili do prac porządkowych – usuwali chwasty, czyścili nagrobki i porządkowali otoczenie grobów żołnierzy Wojska Polskiego z lat 1919–1920. Dzięki ich pracy to wyjątkowe miejsce pamięci ponownie nabrało godnego i zadbanego wyglądu.

Dla młodzieży była to nie tylko praca fizyczna, lecz także lekcja historii, patriotyzmu i szacunku wobec tych, którzy poświęcili życie za wolność naszej ojczyzny. Takie działania pokazują, że w młodym pokoleniu wciąż żywa jest potrzeba pamięci i troski o dziedzictwo narodowe.

Serdecznie dziękuję wszystkim uczniom klasy G2b za ich zaangażowanie, pracowitość i piękną postawę. Wasz trud i poświęcony czas są najlepszym dowodem na to, że pamięć o bohaterach nie przemija.

Wierzę, że udział w takich działaniach pozostawia w sercach młodzieży trwały ślad. To nie tylko pielęgnowanie historii, lecz także budowanie postaw obywatelskich i patriotycznych.

„Narody tracąc pamięć, tracą życie.” – te słowa kardynała Stefana Wyszyńskiego przypominają nam, że to właśnie pamięć łączy przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.

Mirosława Wróblewska
wychowawczyni, nauczyciel metodyk matematyki

Jubileusz 60-lecia Zespołu Szkół Zawodowych im. Sándora Petöfi w Ostródzie

W dniach 23–24 października delegacja z Gimnazjum im. Konstantego Parczewskiego w Niemenczynie w składzie: zastępca dyrektora Mirosław Pakietur, nauczycielka matematyki Mirosława Wróblewska, nauczycielka technologii Wanda Woronecka oraz nauczyciel technologii Ryszard Sudenis, uczestniczyła w uroczystościach z okazji 60-lecia Zespołu Szkół Zawodowych im. Sándora Petöfi w Ostródzie.

Podczas jubileuszowych obchodów przedstawiciele naszego gimnazjum mieli zaszczyt pogratulować dyrekcji i całej społeczności szkolnej wspaniałego jubileuszu, złożyć życzenia oraz przekazać symboliczny prezent – model statku wykonany przez ucznia klasy IV G, Rafała Sokołowskiego.

Podarowany statek stał się wyrazem przyjaźni, współpracy i wspólnej podróży obu szkół po morzu wiedzy, tradycji i partnerstwa.

Delegacja z Niemenczyna serdecznie dziękuje dyrekcji szkoły w Ostródzie za ciepłe przyjęcie, gościnność i wspaniałą atmosferę jubileuszowego spotkania.

Mirosława Wróblewska

Podróż w duchu Jana Pawła II

Październik to miesiąc szczególny – czas, który od lat kojarzy się z postacią Jana Pawła II. To właśnie w październiku 1978 roku Karol Wojtyła został wybrany na papieża. W tym roku szczególnie wspominamy go również z okazji 20. rocznicy jego śmierci. Dlatego właśnie w tym symbolicznym okresie uczniowie klas 8–G2 naszego gimnazjum wyruszyli w niezwykłą podróż do Polski w ramach projektu „Jan Paweł II – papież, pielgrzym, przyjaciel młodzieży”. Wyjazd ten był nie tylko okazją do poznania piękna polskich gór, ale także do zatrzymania się, refleksji i odkrywania wartości, które głosił Ojciec Święty.

Opiekę nad uczniami sprawowali nauczyciele: A. Aszkiełowicz, W. Woroniecka, K. Blaževičienė, W. Jackevičienė i J. Szumska. Razem tworzyliśmy grupę, którą połączyła wspólna wędrówka przez góry, historię i wiarę.

Pięć dni pobytu w Polsce upłynęło niezwykle szybko, a każdy z nich był wypełniony nowymi wrażeniami. Zwiedziliśmy Zawoję, Zakopane, Morskie Oko i Kraków. Spacerując górskimi ścieżkami, mogliśmy zrozumieć, dlaczego Jan Paweł II tak bardzo kochał góry. Tam, wśród ciszy i majestatu natury, każdy z nas czuł bliskość Boga.

Choć tylko na chwilę, zajrzeliśmy również na Słowację, by podziwiać bajeczną Jaskinię Bielską.

Jednym z najbardziej emocjonujących punktów programu był dzień w Energylandii. Radość, śmiech, wspólne emocje i okrzyki z atrakcji rozbrzmiewały przez cały dzień, a uśmiechy na twarzach uczniów mówiły więcej niż słowa.

Ważnym punktem naszego wyjazdu był również ośrodek wypoczynkowy „Jodła” w Zawoi, który stał się miejscem pełnym ciepła i radości. Wieczory spędzaliśmy tam na wspólnych rozmowach, zabawach i tańcach, a chwile przy ognisku, pieczenie kiełbasek i wspólne śpiewanie piosenek tworzyły wyjątkową, radosną atmosferę. Wśród śpiewanych utworów szczególne miejsce zajmowała „Barka”. Pieśń, która towarzyszyła nam każdego dnia, zarówno podczas podróży, jak i wieczornych spotkań. Do stworzenia domowej, serdecznej atmosfery przyczynił się także gospodarz ośrodka, pan Łukasz Trybała, który z ogromną życzliwością i troską dbał o nasz komfort i dobre samopoczucie.

Ten wyjazd był czymś więcej niż tylko szkolną wycieczką. Był czasem przyjaźni i wiary. Każdy przystanek naszej podróży pozostawił w sercach uczestników inne wspomnienie, ale wszystkie razem stworzyły jedną, wyjątkową opowieść.

Kierujemy serdeczne podziękowania opiekunom, administracji szkoły oraz rodzicom za to, że umożliwili nam przeżycie tej niezwykłej przygody.

Dziękujemy również Wydziałowi Konsularnemu i Polonii Ambasady RP w Wilnie oraz Wileńskiemu Oddziałowi Rejonowemu Związku Polaków na Litwie za wsparcie finansowe projektu.

Justyna Szumska

Słodka przygoda – wycieczka do fabryki czekolady

We wtorek, 29 października, uczniowie klas 3c i 4c wybrali się na wyjątkową wycieczkę do fabryki czekolady w Trokach. W ramach Tygodnia Kariery uczestnicy zapoznali się z zawodem cukiernika. Już od samego rana w powietrzu unosiła się ekscytacja – w końcu niecodziennie można zobaczyć, jak powstaje ulubiony przysmak dzieci i dorosłych!

Po przyjeździe na miejsce powitał nas pan przewodnik, który opowiedział o historii czekolady – od ziaren kakaowca aż po tabliczki, które trafiają na sklepowe półki. Dzieci z zaciekawieniem słuchały o tym, jak dawno temu Majowie i Aztekowie nazywali czekoladę „napojem bogów”.

Następnie cała grupa obserwowała proces powstania czekolady. Przewodnik przy tym zadawał uczniom pytania, za każdą poprawną odpowiedź uczestnicy otrzymywali nalepkę lub słodycze. Największe emocje wzbudził jednak moment, gdy każdy mógł własnoręcznie zrobić czekoladkę i udekorować ją według własnego pomysłu.

Po słodkich warsztatach czekała nas jeszcze wycieczka po muzeum czekolady, gdzie podziwialiśmy przepiękne czekoladowe dzieła sztuki. Następnie postanowiliśmy pospacerować dookoła zamku. Uczniowie podziwiali jego wspaniałość i potęgę na tle jesiennej szaty.

Wycieczka była nie tylko smaczna, ale też bardzo pouczająca. Uczniowie dowiedzieli się, jak wiele pracy i pasji trzeba włożyć, by stworzyć jedną tabliczkę czekolady. Wszyscy wrócili do szkoły w doskonałych humorach i z uśmiechami od ucha do ucha.

Ewa Tomaszewicz, Lila Naruszewicz
wychowawczynie klas

Powrót do gimnazjum po 22 latach: spotkanie absolwentów rocznika 2003

Po upływie ponad dwóch dziesięcioleci od ukończenia szkoły 12 października tego roku w gimnazjum znów rozbrzmiały znajome głosy – odbyło się spotkanie absolwentów rocznika 2003.

Na spotkanie powróciła liczna grupa byłych uczniów, których ciepło powitali dawni wychowawcy klas. Odbyła się lekcja, podczas której dawni maturzyści mieli okazję sprawdzić swoją wiedzę z wielu przedmiotów, których niegdyś się uczyli. Przyjaźnie dyskutowali, wykonując zadania w grupach. Przez całą godzinę trwało wspominanie szkolnych lat.

Następnie odwiedzili klasy, w których niegdyś rozbrzmiewały ich głosy. Przypominali sobie pierwsze lekcje, uroczystości, oglądali przyniesione zdjęcia i z wielkim ciepłem mówili o nauczycielach, którzy wprowadzili ich w dorosłe życie i włożyli w nich wiele serca.

Wszyscy zgodzili się, że miło było znów usiąść w tej samej klasie, w której ponad dwadzieścia lat temu marzyli o przyszłości. A dziś w tych samych ławkach uczą się już ich dzieci.

Ten dzień stał się pięknym wspomnieniem, że szkolne lata i ludzie spotkani w tym czasie pozostają w sercu na całe życie.

Juzė Voinickienė
nauczycielka języka litewskiego i literatury