Zwyczaj pozdrawiania, witania się istnieje od niepamiętnych czasów. Nie chodzi tu tylko o zwykłą uprzejmość. Pozdrawiając jeden drugiego ludzie okazują szacunek, otwartość i życzliwość. World Hello Day – to nie jest najpopularniejsze święto, ale jedno z najbardziej pozytywnych i ciepłych. Idea święta pojawiła się w 1973 roku. Dwaj bracia ze Stanów Zjednoczonych Ameryki Michael i Brian McCormack postanowili pomóc zmniejszyć napięcie na świecie. Trudna sytuacja między Egiptem a Izraelem skłoniła ich do tego kroku. Aby zmniejszyć poziom napięcia, wezwać do pokoju bracia wysyłali listy w różne strony świata. Michael i Brian tych, do których wysłali listy, nie tylko pozdrawiali, ale i prosili o wsparcie swego pomysłu, o przekazanie pozdrowień dla kilku innych osób.
W sali gimnastycznej gimnazjum 21 listopada Światowy Dzień Pozdrowień obchodzili uczniowie szkół podstawowych. Rano rozbrzmiewały przywitania się w różnych językach: Labas rytas! Привет! Witam! Hello! Доброго ранку! Uczniowie i nauczyciele wymieniali pozdrowienia, ciepłe uściski dłoni, uśmiechy. W klasach uczniowie wykonywali różne zadania, dzielili się pozdrowieniami.
Pozdrowienia, przywitania mają wpływ na nastrój człowieka, mogą wywołać w nas najwspanialsze uczucia: wiarę, nadzieję, miłość i wdzięczność. Podejdź do osoby i przywitaj się z nią. Naładuj siebie i osoby wokół siebie pozytywną energią.
Przestrzegajmy pięknej tradycji mówienia: Dzień dobry! Cześć! Witam!
„Nie tam jest twój dom, gdzie jest twoje mieszkanie, ale tam gdzie jesteś zawsze rozumiany”.
Michel de Montaigne
„Tolerancja to szacunek, akceptacja i uznanie bogactwa różnorodności kultur na świecie, naszych form wyrazu i sposobów na bycie człowiekiem. Sprzyja jej wiedza, otwartość, komunikowanie się oraz wolność słowa, sumienia i wiary. Tolerancja jest harmonią w różnorodności. To nie tylko moralny obowiązek, ale także prawny i polityczny warunek. Tolerancja – wartość, która czyni możliwym pokój – przyczynia się do zastąpienia kultury wojny kulturą pokoju” – z Deklaracji Zasad Tolerancji państw członkowskich UNESCO.
Z okazji Międzynarodowego Dnia Tolerancji uczniowie podczas zajęć uczyli się prawidłowych postaw społecznych, akceptowania odmienności innych ludzi, poszanowania cudzej godności oraz uwrażliwienia na uczucia innych.
Obchody rozpoczęliśmy 14 listopada wspólną imprezą „Jak wyglądają uczucia?” z uczniami z Gimnazjum im. Giedymina w Niemenczynie. Uczniowie szóstych klas polskich i litewskich wspólnie uczyli się rozpoznawać uczucia, wykonywali grupowe, twórcze zadania, wzięli udział w wiktorynie. Spotkanie odbyło się w koleżeńskiej atmosferze, co sprzyjało ciepłemu obcowaniu i miłemu pobytu w sąsiedzkim gimnazjum. Uczniowie chętnie zgodzili się kontynuować spotkania na wspólnych imprezach.
Najważniejszym akcentem Dnia Tolerancji był plakat „Szkoła – to nasz drugi dom”, który wykonały uczennice G1b klasy naszego gimnazjum razem z panią od plastyki. Na fundamencie tego plakatu uczniowie zawieszali własnoręcznie wykonane cegiełki, które symbolizowały podstawowe cechy naszego gimnazjum oparte na tworzeniu szacunku i przyjaznej atmosfery gimnazjalnej. W ramach Międzynarodowego Dnia Tolerancji odbyły się godzinki wychowawcze, miała miejsce i audycja radiowa. Uczniowie klas starszych omawiali wydarzenia historyczne i analizowali temat tolerancji/nietolerancji. Odbyły się też liczne dyskusje, prezentacje o granicach tolerancji i o tym, do czego może doprowadzić przekroczenie tych granic. Uczniowie klasy G4 zwinęli „Kłębuszek Tolerancji”, a uczniowie klasy 2a wykonali wspólnie z rodzicami piękne domki. Przed gmachem gimnazjum uczniowie i nauczyciele razem z panią od choreografii zatańczyli „FLASH MOB”.
Tolerancja pozwala sprostać różnym wyzwaniom – pomaga budować dialog między ludźmi oraz otwiera nowe drogi do porozumienia. Nie oznacza ona traktowania wszystkich działań i poglądów jednakowo. Wręcz przeciwnie, jej wartość polega na zaszczepieniu większej świadomości oraz poszanowaniu powszechnych praw człowieka i podstawowych wolności. Tolerancja nie może być traktowana jako wartość oczywista. Należy się jej uczyć, pielęgnować i wyrażać w naszych codziennych działaniach.
Pamiętajmy, jesteśmy różni, lecz tak samo ważni. Bycie życzliwym i odnoszenie się do drugiego człowieka z szacunkiem nic nas nie kosztuje, a sprawia radość nie tylko dla nas, ale również osobom, które przebywają w naszym towarzystwie.
10 listopada w sali gimnastycznej gimnazjum odbyła się nietradycyjna lekcja języka i literatury litewskiej – spotkanie z pisarką, tłumaczką Birutė Jonuškaitė i polskim poetą, prawnikiem, doktorem filozofii Tomaszem Snarskim z Gdańska. Spotkanie odbyło się w języku litewskim i polskim. W tym roku B. Jonuškaitė przetłumaczyła z języka polskiego na litewski najnowszy zbiór wierszy T. Snarskiego „Zimy zawsze będą białe” / „Žiemos visada bus baltos”.
Abiturienci podczas zajęć z języka i literatury litewskiej tłumaczyli z języka polskiego na litewski fragment książki dla młodzieży, którą przetłumaczyła B. Jonuškaitė. Tłumaczka komentowała przetłumaczone teksty, zdradziła zawiłości pracy tłumacza i nie szczędziła pochwał abiturientom za wysiłek, zaś uczniowie mogli nabrać pewności siebie co do znajomości obu języków podczas tłumaczenia fragmentów. T. Snarski czytał swoje wiersze z najnowszego zbioru w języku polskim, a B. Jonuškaitė – tłumaczenie wierszy na język litewski. Na pożegnanie goście podarowali bibliotece literaturę w języku polskim oraz zbiór wierszy T. Snarskiego przetłumaczony na język litewski.
Śnieg i wiatr nigdy nie przestraszą prawdziwych przyrodników, więc nie zważając na niepogodę członkowie kółka „Okno do przyrody” 18 listopada ruszyli na spotkanie zimy do lasu. Zajęcie projektowe w ramach projektu Erasmus+ „Sztuka oszczędzania” – gospodarzem, którego jest Gimnazjum „Verdenė” w Podbrzeziu – odbyło się w Szkółce Nadleśnictwa Niemenczyńskiego.
Cel zajęcia – zwrócenie uwagi młodzieży na ochronę i oszczędzanie lasu, drewna oraz runa leśnego. Uczniowie dowiedzieli się od gajowego wielu ciekawych rzeczy: o „drodze” od nasionka do drzewa, o tym że 1000 nasion świerkowych waży zaledwie 7 g, ale ile ich wysiewa się na 26 ha w Niemenczynie! Gajowy opowiedział uczniom, że dwuletnie sosenki i czteroletnie świerki wykopuje się, następnie przesadza się lub sprzedaje się. Hodowla stanowi dziesiątą część młodych drzewek hodowanych na Litwie. Średni wiek sosen – 300 lat, ale mogą dożyć nawet 800 lat.
Najbardziej wytrwali uczniowie zwiedzili św. Skałkę w Lucianach, podziwiali ten pomnik geologiczny ze zwisającymi półmetrowymi lodowymi soplami, a niektórzy nawet próbowali zjeść lodowego sopla.
W ramach programu „Kultūros pasas” 15 listopada do uczniów klas 3a, 3b, 4b, 3d-4d przybył przedstawiciel Studium Ceramiki ADI. Na początku zajęcia uczniowie otrzymali bawełniane plecaki oraz specjalne pisaki do malowania na materiale. Podczas zajęcia zapoznano się z techniką upiększania, z możliwością wykorzystania pieczątek i wzorów. Uczniowie z zainteresowaniem dekorowali plecaki według własnego pomysłu i fantazji. Dzieci starały się wykonać rysunek pomysłowo i twórczo, by każdy plecak był szczególnym. Jedni uczniowie rysowali bohaterów z bajek, inni zdobili zwierzątkami, kwiatkami, a inni upiększali świątecznie. Zajęcie sprawiło dzieciom wiele radości, gdyż po wykonaniu pracy każde dziecko zabrało swój barwny plecak do domu.
Serdecznie dziękujemy przedstawicielom Studium Ceramiki ADI.
